เซี่ยหลีกับพวกตนวางแผนกันไว้แล้วตั้งแต่ก่อนมาถึงเมืองฉงว่าจะใช้รหัสคำพูดหรือท่าทางสัญญาณแบบไหน
แต่ตอนนี้เซี่ยหลีไม่ได้ทำท่าทางใด ๆ บอดี้การ์ดทั้งสองคนก็แค่ทำหน้านิ่งเฉย ยืนตระหง่านเหมือนเทพทวารบาลอยู่ด้านหลังเซี่ยหลี ร่างกายตึงเครียดไปทั้งตัว
เซี่ยหลีนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง เห็นนายอำเภอและเหล่าผู้อาวุโสวงศ์ตระกูลไม่ได้เอ่ยปากห้ามปรามในทันที ก็รู้ว่าพวกเขาอยากจะทดสอบดูว่าแท้จริงแล้วนางเป็นคนหลอกลวงหรือไม่
เมื่อรู้ถึงท่าทีของนายอำเภอและคนเหล่านั้น เซี่ยหลีก็ไม่รอช้าอีก
นางค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น รังสีสายตาเย็นเยียบจับจ้องไปที่ลุงสามหร่วน
อาถรรพ์สังหารที่ผ่านสมรภูมิมานานนับสิบปีในยุคสิ้นโลกพลันแผ่กระจายออกมา กดดันให้ทุกคนในห้องรวมถึงบอดี้การ์ดทั้งสองหายใจแทบไม่ทั่วท้อง
น้ำเสียงของเธอไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆ เยือกเย็นราวกับน้ำแข็ง:“ฉันบอกคุณแล้ว อย่าเอาความใจดีของฉันไปเป็นเดิมพัน มิเช่นนั้นคุณจะต้องชดใช้”
“ประโยคนี้คุณยังจำได้หรือไม่?”