ตระกูลลู่
ในวันปกติแม้แต่จะเงียบสงบอย่างมาก ถึงขั้นเงียบเพราะบ้านกว้างแต่คนน้อย แต่บัดนี้ในห้องโถงของตระกูลลู่กลับมีผู้คนยืนกันอยู่เต็มไปหมด
และที่ยืนเดินเล่นอยู่ในห้องโถงนั้น ล้วนแต่เป็นพวกผู้เฒ่าทั้งนั้น
เรื่องที่คุณปู่ลู่ถูกรักษาตัวที่โรงพยาบาลหลายวันแล้วได้ออกจากโรงพยาบาล ก็เป็นข่าวลือกันไปทั่วในกองทัพแล้ว
พวกสหายร่วมศึกวัยเดียวกับเขา คนที่รอดมาจากสมรภูมิก็จากไปจากโลกนี้ไปทีละกลุ่มทีละกลุ่ม บัดนี้คนที่ยังมาพบปะกันได้ก็เหลือไม่มากแล้ว
คุณปู่ลู่เพิ่งออกจากโรงพยาบาล สหายเก่าก็พากันมาเยี่ยมกันมากมาย
ทว่าพอก้าวเข้ามาในบ้านก็รู้สึกได้ทันทีว่าบ้านของตระกูลลู่ไม่เหมือนเมื่อก่อน
คุณปู่ซุนสองมือไพล่หลัง เดินวนไปมาอยู่ในห้องโถง ก่อนจะหันไปถามพ่อของลู่ด้วยความแปลกใจว่า "เจ้ามหาอำนาจนี่ ฉันรู้สึกว่าบ้านแกอบอุ่นกว่าบ้านของเรามากเลยนะ?"
ตามหลักแล้วไม่ควรจะเป็นเช่นนั้น ทั้งกองทัพใช้หม้อไอน้ำส่วนกลางให้ความร้อน ปีก่อน ๆ อุณหภูมิในบ้านของทุกคนก็ใกล้เคียงกัน
แต่อุณหภูมิในบ้านตระกูลลู่นี่แทบจะเท่าหน้าร้อนเสียแล้ว ดูยังไงก็ไม่เหมือนบ้านเราที่อยู่ในบ้านก็ยังต้องใส่เสื้อกันหนาว
เพิ่งเข้ามาได้เท่าไรเอง? เขาถอดเสื้อคลุมออกแล้ว หลังยังเหงื่อออกเลยทีเดียว
ไม่ทันที่พ่อของลู่จะตอบ คุณปู่ลู่ที่นั่งพิงพนักโซฟาอยู่ก็เอ่ยตอบก่อนแล้ว "หลานสะใภ้กตัญญู รู้ว่ากระดูกคนแก่อย่างฉันทนหนาวไม่ไหว เลยจงใจดัดแปลงบ้านให้"
พูดจบเขาก็ชี้ไปที่หม้อไอน้ำที่วางอยู่ในลานบ้าน "เห็นไหมล่ะ นั่นหม้อไอน้ำที่ลูกสะใภ้ซุนจัดให้ เผาเองที่บ้าน"
แม้น้ำเสียงของคุณปู่ลู่จะเรียบนิ่งและจริงจังเช่นทุกวัน แต่คนที่มารวมกันอยู่ที่นี่ล้วนเป็นเพื่อนร่วมเป็นร่วมตายกับเขา รู้จักกันมาแต่วัยหนุ่ม ใครจะมองไม่ออกว่านั่นคือท่าทีโอ้อวด?