บังคับให้ไปชนบท? ภรรยาทหารนักวิจัยขนของบ้านแกจนเกลี้ยง

ตอนที่ 3090 ต้าเป่า: ภาระของพี่เขยคนเล็กช่างหนักอึ้ง

7 นาที· 1.7K คำ

ด้วยสถานการณ์ของหัวเซี่ยในตอนนี้ ยืนยันได้เลยว่ายังผลิตของแบบนั้นไม่ได้ เซี่ยหลีก็ไม่ได้ตั้งใจจะโต้แย้งกับพวกเขาเรื่องแนวคิดที่ว่าคอนโซลกลางหนึ่งอันสั่งการกองเรือรบทั้งกองได้อยู่แล้ว

เกรงว่า เธอเองก็ยื่นแผนฝันของตัวเองไปเป็นแผนจัดตั้งกองพลทหารราบทางเรือไปแล้ว ตอนนั้นเธอก็ไม่ได้คิดเลยว่าของพวกนั้นจะถูกสร้างขึ้นมาได้

แม้ตอนนี้เธอก็ไม่เชื่อว่าภายในอายุขัยของเธอ เทคโนโลยีของหัวเซี่ยจะก้าวไปถึงระดับที่คอนโซลกลางหนึ่งอันควบคุมกองเรือทั้งกองได้

แต่ก่อนที่เซี่ยหลีจะได้ทันแก้ตัว เซี่ยเจียนกว๋อ ผู้ซึ่งนับตั้งแต่เห็นลูกสาวตัวเองระหว่างทางปรับแต่งปืนใหญ่เป็นปืนอะลูมิโนเทอร์มิคแล้วโค่นรถเกราะของศัตรูได้อย่างง่ายดาย ที่เงียบงันผิดปกติมาตลอด กลับเอ่ยขึ้นก่อน

"ผมกลับคิดว่าแม้จะทำได้ไม่ถึงขั้นนั้นในคราวเดียว เราก็เริ่มปรับแนวทางการรบให้สอดคล้องกับความสามารถที่มีก่อนได้ ประณีตยกรรมอาวุธของพวกเราขึ้นก็ได้

เทคโนโลยีสำคัญเกินไปสำหรับหัวเซี่ยในตอนนี้จริง ๆ"

เขาเล่าเหตุการณ์ที่ถูกซุ่มโจมตีวันนี้ให้ผู้บัญชาการอีกสองคนที่นั่งอยู่ฟังอย่างกระชับ รวมถึง "วิธีรบแบบหมากกระดาน" ของเซี่ยหลี

เขาถอนใจอย่างไม่ได้ตั้งใจ "แก่แล้วสิน่า วิธีรบของพวกเรายังค้างอยู่ที่สมรภูมิต่อต้านเกาะและสงครามกลางเมืองเมื่อครั้งนั้น

แต่สมรภูมิในปัจจุบันได้ก้าวไปถึงระดับที่พวกเราเข้าใจไม่ได้แล้ว

ศัตรูตัดการสื่อสารของพวกเราได้อย่างง่ายดาย ยังใช้คลื่นเสียงที่มองไม่เห็นทำลายร่างกายพวกเราจนตอบโต้ไม่ได้

ขณะที่ฝ่ายเราไม่เพียงหลอมเกราะของศัตรูละลายได้ ยังใช้เครื่องมือคมแหลมหลอมชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ของปุ่มควบคุมจนไหม้เสียเมื่อศัตรูข่มขู่เรา

นี่คือวิธีการที่รุ่นเราตอนทำสงครามไม่เคยคิดฝันถึงเลย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป