เช้าตรู่วันที่ 2
จ้าวเฉียงเปิดประตูลานบ้าน ก็เห็นภาพเหมือนหลายวันที่ผ่านมา ถนนทั้งสายเต็มไปด้วยผู้คนที่คุกเข่าแน่นขนัด ทุกคนหันหน้าเข้าหาลานเล็ก ๆ ของพวกเขา
บางครั้งจ้าวเฉียงก็รู้สึกจริง ๆ ว่าความสามารถในการปรับตัวของมนุษย์ช่างแข็งแกร่งเหลือเกิน
เหมือนอย่างตอนนี้ เมื่อได้เห็นภาพการชุมนุมครั้งใหญ่ของลัทธิมืดที่ทำให้ขนลุกเช่นนี้อีกครั้ง เขาก็ไม่รู้สึกตกใจอีกแล้ว ในใจสงบนิ่งจนแทบจะเคยชินไปเสียแล้ว
เจ้าเมืองที่คุกเข่าอยู่หน้าสุดมีสีหน้าเคร่งขรึม ชูมือทั้งสองขึ้นแล้วประสานมือคารวะ น้ำเสียงนอบน้อมอย่างยิ่ง “ขอคารวะแม่น้าในยามเช้า
รบกวนทูตสวรรค์ช่วยถ่ายทอดคำพูดด้วย วิหารเทพธิดาสร้างฐานรากเสร็จแล้ว ขอแม่น้าโปรดชี้แนะว่าพอใจฐานรากของวิหารเทพธิดาหรือไม่ หากไม่พอใจ พวกเราจะรีบแก้ไขทันที
เหล่าผู้ศรัทธาทุกคนมาที่นี่ในยามที่แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องทั่วผืนดิน พร้อมนำผักผลไม้สดใหม่ที่สุดมา เพื่อหวังจะได้ฟังคำพยากรณ์จากแม่น้า