เซี่ยหลีเอ่ยขึ้น "ไม่ต้องเชิญไม่ได้หรือ?"
เซี่ยเจี้ยนกั๋วได้ยินลูกสาวพูดแบบนั้น สีหน้าก็เคร่งขรึมลงทันที "เขาส่งของมาให้เราแบบนี้ เราจะไม่เลี้ยงข้าวเขาสักมื้อได้ยังไง?
แล้วฉันได้ยินมาว่าเขาเป็นน้องเขยของผู้บังคับกองพันของพวกเธอ ถึงไม่ใช่ผู้บังคับบัญชาโดยตรงก็เป็นผู้บังคับบัญชาของพวกเธอ ความสัมพันธ์แบบนี้ควรจะรักษาไว้ จะทำหน้าไม่ดีใส่เขาไม่ได้"
ถึงเขาจะไม่อยากให้ลูกสาวแต่งออกไปเร็วขนาดนั้น แต่ตอนนี้อายุยี่สิบกว่า ๆ แล้ว ถ้าไม่เพราะพวกเขาห่วงตัวไว้ บางทีตอนนี้ลูกคงโตมากแล้ว
ถ้าได้เจอคนที่ไว้ใจได้ การพึ่งพากันและกันก็ไม่เลว
แก่ ๆ อย่างพวกเขาสองคน จะอยู่เป็นเพื่อนลูกสาวได้อีกกี่ปี?
เซี่ยหลีคิดอย่างจนใจ ผู้ใหญ่ที่ว่าน่ะ ไม่ใช่ผู้บังคับบัญชาโดยตรงอะไรหรอก ฉันกดเขามัดไว้ที่มุมกำแพงตีไปหลายรอบแล้ว
ได้ยินคนสองคนพูดกันคนละประโยค ยืนยันจะเชิญคนมากินข้าวด้วย รู้เลยว่าวันนี้มื้อนี้ต้องเลี้ยงแน่ ๆ มุมปากก็อดกระตุกไม่ได้