เซี่ยหลีมองหลานชายตัวเล็กที่ทำหน้าครุ่นคิด ไม่แถไถโต้แย้งอีกต่อไป และไม่แลมองเธอป้าสาวคนนี้เหมือนมองคนบ้านนอกโบราณอีกต่อไป ก็แอบชะงักใจ แล้วทรุดนั่งพิงพนักเก้าอี้อย่างสบายอารมณ์
นี่ไง ลูกก็ยังเด็ก ขอแค่หลอกก็เชื่อ ถ้าเป็นคนที่มีประสบการณ์ชีวิตสักหน่อย อาจจะยังสู้กับเธออีกรอบสองรอบ แต่หลานชายของเธอกลับดูเหมือนเชื่อสนิท ถึงขั้นเริ่มขยายความคิดไปไกลแล้ว
ว่าไปก็ว่าได้ ไม่แปลกเลยที่ตั้งแต่ปฏิรูปและเปิดประเทศเป็นต้นมา หลานชายเธอเริ่มหากินทางข้างทาง เพราะสมองนี่มันคิดไวจริง ๆ แถมยอมรับสิ่งใหม่ ๆ ง่ายด้วย
ถ้าไม่ได้เกิดในบ้านนี้ ไม่มีพ่อเธอที่เป็นแบบอย่างด้านวินัยคอยคุม ไม่มีป้าสาวอย่างเธอที่ทั้งกลัวพ่อเป็นห่วงให้เกิดเรื่องขึ้นมาอีก ทั้งกลัวว่าเซี่ยเสี่ยวเป่าจะหลงทางไปผิดทางแล้วตอนการกวาดล้างครั้งใหญ่อีกสองสามปีข้างหน้าโดนยิงเป้า เฝ้าคุมเข้มงวดทุกวัน ส่งตำรวจมาตรวจตราค่าไฟค่าน้ำของไนท์คลับของพวกเขาทุกวัน — วันหนึ่งหลานชายเธออาจได้เป็นเจ้าสำนักผู้หนึ่งในวงการมืดแห่งเมืองหลวงก็เป็นได้
ก็ยังเป็นบาปของเซี่ยหลาวเอ้อร์ดี ลูกที่เลี้ยงมาดี ๆ ถูกพ่อบีบจนกลายเป็นลูกหมาป่าไป
คนในรถเดินทางถึงวัดฮูกั๋วสื่ออย่างรวดเร็ว
พอเดินเข้าใกล้วัด ก็เห็นพ่อค้าแม่ขายเล็ก ๆ น้อย ๆ นั่งยอง ๆ ขายของตามพื้นเป็นจุด ๆ
ยิ่งเดินเข้าไปข้างใน คนก็ยิ่งแน่นขึ้น คนขายก็ยิ่งเยอะขึ้น
เซี่ยหลีกับเซี่ยเสี่ยวเป่าเดินเคียงไหล่กัน ด้านหลังมีทหารองครักษ์ที่เปิดเผยตัว 6 คน และที่ปลอมตัวแต่งตัวเป็นคนธรรมดาอีก 8 คน ค่อย ๆ ย่างก้าวเข้าไปในย่านที่กำหนดไว้ของงานวัด
ปลายปี 1980 จุดเวลานี้จริง ๆ ค่อนข้างลำบากใจ
ปฏิรูปและเปิดประเทศเพิ่งเริ่มต้น ชาวบ้านจำนวนมากรู้ว่าประเทศมีนโยบายปฏิรูปและเปิดประเทศ แต่ไม่กล้าเชื่อเต็ม ๆ กลัวว่าทำการค้าไปครึ่งทางแล้วนโยบายจะย้อนกลับมาฟัน กลับกลายเป็นตัวเองที่ต้องเดือดร้อน