ในสมองของเซี่ยหลีไม่มีเรื่องความรักระรื่นหวานชื่น บางครั้งจึงดูเชยช้าในเรื่องความรู้สึกไปหน่อย แต่นั่นไม่ได้แปลว่าเธอผู้เคยดำดิ่งอยู่ท่ามกลางนิยายรักนับหมื่นเล่ม จะขาดความสามารถในการแยกแยะเรื่องรักแบบพื้นฐานไปเสียสนิท
อย่างน้อยตอนที่เธอฟังเรื่องของคนอื่นในฐานะคนดูดราม่า ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง เธอก็ยังไวต่อเรื่องความรู้สึกพอสมควร
สถานะของเธอตอนนี้ก็คือ มีคุณชายมาตามจีบ เธอไม่รู้ตัว มองไม่ออกเลยว่าเขากำลังส่งสัญญาณหวานให้
แต่พอหันมาอ่านนิยายรักทีไร กลับมองออกหมดว่าในวังหลังใครกับใครกำลังชิงดีชิงเด่นกัน ในนิยายโบราณสองสาวแย่งชายคนเดียวใครรักใครจริง ในเรื่องความบาดหมางของตระกูลมั่งคั่ง ตัวประกอบเอคนหนึ่งที่คอยรังแกนางเอกดอกไม้ขาวสามัญชนอยู่ตลอด ไม่ได้เป็นลูกสมุนของนางรอง แต่ทำเพราะชอบพระเอก ทั้งหมดนี้เธอมองทะลุปรุโปร่ง แถมยังมีสัญชาตญาณพิเศษจากการอ่านตามสูตรจนเยอะอีกต่างหาก
พอได้ยินประโยคนั้นของผู้ตรวจการหวง เซี่ยหลีใช้เวลาคิดเพียงแวบเดียวก็เข้าใจว่าเขาพูดถึงอะไร ใบหน้าของเธอขดย่นเข้าหากันทันทีจนดูบิดเบี้ยวน่าเกลียด
เธอสูดลมหายใจลึก แล้วพูดกับผู้ตรวจการหวงผู้สมองวกวนไม่เหมือนคนทั่วไปคนนี้ว่า "สหายหวง ความชอบในโลกนี้ไม่ได้มีแค่ความชอบระหว่างชายกับหญิง ยังมีความรักแบบพี่น้อง แบบคนในครอบครัวอีกด้วย
ที่ข้า—ที่ฉันอยากผลิตอาวุธเหล่านี้ เพราะอยากให้ลูกน้องเก่าของฉัน กับคนที่สนิทสนมกับฉันได้ใช้ ไม่ใช่เพราะอยากอุปการะนักทหารหนุ่มหน้าตาดีคนไหนเป็นเลี้ยง
ลู่ติ้งหยวนถึงอุปนิสัยบางทีจะดื้อรั้นแข็งกระด้างแค่ไหน หน้าตาเขาก็หยิบมาอวดได้สบาย ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเปลี่ยนคู่ตอนนี้ ยิ่งไม่เคยคิดจะกินข้างในหม้อแล้วก็เหลียวมองของในถาด ทำเรื่องที่ทำให้เหนื่อยใจแบบนั้น"
ผู้ตรวจการหวง: …
ผู้ตรวจการหวงได้ยินน้ำเสียงขบฟันของเซี่ยหลีตอนพูด และเห็นสีหน้าของเธอที่เรียกได้ว่าโหดเหี้ยม กลับตกอยู่ในความเงียบที่ยาวนานยิ่งกว่าเมื่อกี้