นักวิจัยหลายคนถูกคนบุกเข้ามาในบ้าน ถูกทำร้ายเสียชีวิตโดยไร้เหตุผล ตัวคนร้ายยังไม่ทราบชัดว่าเป็นใคร
ชั่วพริบตาเดียว เหตุการณ์นี้ก็ก่อคลื่นยักษ์ถาโถมในใจของผู้บัญชาการกองพลหลิว
ความตกใจ ความเสียใจ ความโกรธแค้น ความหวาดหวั่น ความเจ็บช้ำ ระเบิดขึ้นในทรวงอกในทันใด ทำให้สมองของเขาว่างเปล่า หลังแข็งทื่อ เหงื่อเย็นผุดซึม
ชั่วขณะนั้น เขารู้สึกโลหิตในกายไหลย้อนกลับ มือเท้าเย็นเฉียบ คิดอะไรไม่ขึ้น เกือบเป็นลมหมดสติอยู่ตรงนั้น
“มันช่างอุกอาจเกินไปแล้ว!
คนพวกนี้ ไม่ใช่คนเลยสักนิด!!!!
นั่นคือนักวิจัยระดับสมบัติล้ำค่า พวกมันกล้าดียังไง!? ใครให้สิทธิ์พวกมัน?!!!”
นับตั้งแต่นักวิจัยกลับสู่มาตุภูมิ ก็มีนักวิจัยหลายคนถูกทำร้ายลอบสังหาร ไม่มีใครระบุตัวคนร้ายตัวจริงเบื้องหลังได้แน่ชัด แต่สำหรับหัวเซี่ยแล้ว ความสูญเสียนี้ไม่อาจหวนคืนได้