เซี่ยต้าเป่าหันไปมองเซี่ยหลีต่อ น้ำเสียงยังคงนุ่มนวลแบบเดียวกับที่ปฏิบัติต่อป้าเล็กทุกครั้ง "ฟังมาว่าครั้งนี้เด็กจะถูกลักไป สะใภ้บ้านคุณก็ไม่ได้ลงมือน้อยเลยนะ
หล่อนจับมือกับพวกลักเด็กไปขายอยู่หรือเปล่า ตั้งใจจะขายเด็กตระกูลลู่โดยเฉพาะ ส่วนเด็กบ้านตัวเองรู้สึกว่าขายยาก หรือเสียดายเกินไป เลยหันมาขายเด็กบ้านคุณแทน?"
เซี่ยเจี้ยนกั๋ว หยุดคิด
เซี่ยหลี หยุดคิด
ลู่ติ้งหยวน หยุดคิด
เซี่ยเสี่ยวเป่า หยุดคิด ก่อนหน้านี้ไม่เคยรู้เลยว่าปากพี่ต้าเป่าก็ดุร้ายไม่เบากว่าป้าเล็ก
อดสงสัยไม่ได้ว่าสมัยที่คุณปู่อยู่ทางเกาะใต้ บ้านมีคนปากพิษขนาดนี้ถึงสองคน แล้วชีวิตมันผ่านไปได้อย่างไร
น่าสงสารชะมัด
เซี่ยเจี้ยนกั๋วไอเบา ๆ เสียงหนึ่ง ถือเป็นการให้หน้าลูกเขย แล้วเอ่ยเตือนเสียงหนึ่ง "ต้าเป่า"
คำพูดนี้ฟังดูเหมือนดุ แต่จริง ๆ แล้วไม่มีความตั้งใจจะว่ากล่าวลูกชายที่ยกเรื่องนี้ขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย
ถ้าวันนี้ต้าเป่าไม่เอ่ยถึงสะใภ้ที่ชอบทำยากให้หลีหลีบ้านเขาเป็นประจำ เขาก็ต้องพูดเองอยู่ดี
ถ้าคนแบบนี้ยังอาศัยอยู่ที่บ้านเก่าต่อไป ด้วยความห่วงใยต่อความปลอดภัยของลูกสาวกับหลานตาวัยอ่อน เขาก็จะพูดกับลูกเขยตรง ๆ ว่าอย่าให้ลูกสาวกับหลานมาที่บ้านเก่าบ่อย ๆ
แม้จะมาเฉพาะวันเทศกาล ก็ต้องมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเฝ้ายามพร้อมหน้า กันเหตุไม่คาดฝัน
เซี่ยเจี้ยนกั๋วยังคิดจะให้หน้าครอบครัวฝ่ายลูกเขย อย่าให้เรื่องบานปลายจนตึงเครียด เกรงว่าต่อไปลูกสาวจะลำบากใจอยู่ในบ้านฝ่ายสามี