บังคับให้ไปชนบท? ภรรยาทหารนักวิจัยขนของบ้านแกจนเกลี้ยง

ตอนที่ 2943 ทหารคนโปรดของฉันใช่คอมเรดลู่ติงหยวนรึเปล่า

5 นาที· 1.1K คำ

เมื่อคุณภรรยาตกลงกันเรียบร้อยแล้ว เซี่ยหลีถึงได้มีอารมณ์สำรวจลุคของลู่ติ้งหยวน

ผมบ็อกสั้นไม่ได้หยดน้ำไหลพรากลงมาแบบเมื่อครู่แล้ว แต่ก็ยังเปียกอยู่ดี ส่วนน้ำที่ไหลลงมาก่อนหน้านั้นได้ซึมเปียกผิวกายและเสื้อกล้ามสีขาวที่ลู่ติ้งหยวนสวมอยู่

น้ำทำให้เสื้อกล้ามซึมโปร่งจนแทบโปร่งใส กล้ามเนื้อที่กระชับแน่นสีทองแดงด้านล่างนั้นหรี่ตามองก็พอเห็นได้ไม่ชัดนัก กล้ามเนื้อที่ฝึกฝนมาอย่างดีทุกมัดต่างส่งแสดงถึงพละกำลังอันแผดเผาและความรู้สึกแข็งแกร่ง

สายตาของเซี่ยหลีกวาดไล่ไปบนท่าทางการแต่งกายของลู่ติ้งหยวนอยู่นาน ก่อนจะยกหนังตาขึ้นมองเขา ในแววตามีอารมณ์บางอย่างที่บรรยายยาก

ชั่วขณะนั้นเองลู่ติ้งหยวนรู้สึกหัวใจเต้นตุบตับ จึงแอบสะบัดหลังตรงขึ้นเล็กน้อย นั่งตัวตรง ใบหูแดงจนเกือบเป็นเลือด แถมมีท่าจะลามไปถึงใบหน้าและลำคอ

เซี่ยหลียื่นมือออกไปทางเขา

ลู่ติ้งหยวนใจเต้นแปลบ ๆ สัญชาตญาณบีบมือเป็นกำปั้น แต่ท่าทางการนั่งก็มั่นคงไม่สั่นไหว ทำหน้าตายเหมือนไม่ได้สำนึกตัวเลยว่าเซี่ยหลีอาจจะมีเจตนาไม่ซื่อต่อเขาก็ได้

ภายใต้สายตาที่แอบหวังแต่ก็หวาดกลัวปนกันของลู่ติ้งหยวน เซี่ยหลีคว้าผ้าขนหนูที่พาดอยู่บนคอเขามา ขมวดคิ้วด้วยความอึดอัดใจ ลุกขึ้นยืนแล้วเอาผ้าขนหนูนั่นขยี้หัวเขาอย่างมั่วซั่ว จนลู่ติ้งหยวนตาปลาตายถูขยี้จนโยกเยกไปมา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป