หลีซื่อมองออกอยู่แล้วว่าทุกคนกำลังเป็นห่วง
เธอโบกมือให้พวกเขา “เรื่องที่ศูนย์วิจัยปืนใหญ่แม่เหล็กระเบิดไปก่อนหน้านี้ พวกคุณน่าจะได้ฟังจากข่าวกันแล้วใช่ไหม
ฝั่งนั้นตายกันไปไม่น้อย แถมนักวิจัยบาดเจ็บล้มตายเกือบหมด การวิจัยเลยเดินหน้าต่อไม่ได้เลย
ที่ฝ่ายเราต้องรีบผลิตปืนใหญ่แม่เหล็กออกมาตอนนี้ ก็เพื่อสู้เอาศักดิ์ศรีไม่ใช่สู้เพื่อซาลาเปา ให้พวกชาวต่างชาติที่อยู่เบื้องหลังก่อวินาศกรรมได้รู้ไว้ว่า ไม่ว่าจะก่อความเสียหายให้หัวเซี่ยมากแค่ไหน หัวเซี่ยก็ยังสร้างปืนใหญ่แม่เหล็กได้ด้วยแรงของตัวเอง แถมยังเสร็จก่อนพวกเขาอีก
พอวันนี้ทดสอบยิงสำเร็จ อาจไม่ต้องรอถึงเช้าวันพรุ่งนี้ แค่คืนนี้ข่าวที่หัวเซี่ยพัฒนาปืนใหญ่แม่เหล็กสำเร็จก็จะ ‘บินไปเองทั่วเมือง’ แล้ว
ปล่อยข่าวออกไปก็เพื่อเป็นการตบหน้าพวกนั้นให้แม่นยำและรวดเร็ว องค์กรจึงกระตือรือร้นสูงมาก
พวกคุณจะอยากเล่าให้ใครฟังก็เถอะ ความเร็วของพวกคุณก็ไม่เร็วเท่าทางองค์กรหรอก”
คำพูดนี้ทำให้ฟางจิ้งฮุยกับพวกเหลือคำจะโต้ตอบ
งั้นเรื่องที่ซื่อจู๋กล้าพูดเปิดๆ ออกมาแบบนี้ ก็เพราะพวกเธอเป็นสายลับ เป็นจารชน ปากเปิ่นก็ไม่กลัว เพราะองค์กรอยากให้พวกเธอเผยแพร่ข่าวนี้ออกไปสินะ?