สามีภรรยาสองคนปรึกษากันอย่างรวบรัด เซี่ยหลีแอบคิดในใจว่า เงินสามสิบล้านเหรียญสหรัฐที่รีดไถจากพวกเกาะญี่ปุ่นยังไม่ทันได้เข้ากระเป๋า ก็ต้องควักเงินตัวเองไปขยายระบบเครือข่ายสวรรค์ก่อนแล้ว
เงินปันผลจากแต่ละพื้นที่เพิ่งส่งมาถึงมือเดือนนี้ ยังไม่ทันได้อุ่นก็ต้องเอาไปลงอีกแล้ว
เงินในมือตัวเองเมื่อไหร่จะได้เหลือเฟือสักที? รู้งี้ตอนนั้นไม่ควรแกล้งพวกสมาคมไท่ผิงแล้วก็ควักเงินตัวเองไปตั้งเครือข่ายเหยี่ยวฟ้าขึ้นมาเลย คืนทุนช้าจะตาย!
หลังอาหารเย็น ลู่ติ้งหยวนไปจัดการเอกสารที่ยังทำค้างอยู่ในหน่วยงาน ส่วนเซี่ยหลีก็โทรศัพท์คุยกับหวังเสี่ยวฮุย
อีกฝ่ายที่อยู่อีกฝั่งของสายฟังเซี่ยหลีเล่าจบ ก็นิ่งเงียบไปเกือบหนึ่งนาทีเต็ม ก่อนจะเอ่ยถามออกมาจากใจจริงว่า “นี่แกต่อถังเก็บน้ำไว้หรือไง?
แทบจะทุกเดือนเติมเงินเข้าระบบเครือข่ายเหยี่ยวฟ้า แกยังลดสัดส่วนหุ้นแบบนี้อีก ไม่นานฉันก็ไม่เหลือหุ้นเท่าไหร่แล้วนะ แกตั้งใจจะทำระบบเหยี่ยวฟ้าคนเดียวจริง ๆ ใช่ไหม?
หรือว่าคลังเงินของแกมันเป็นกรวยนะ ไงเงินถึงได้ถึงมือแล้วเก็บไม่อยู่ ต้องใช้หมดไปทุกที ฟ้าดินไม่ให้แกเก็บไว้!
ไม่เอาน่า หยุดสักสองสามเดือนเก็บเงินก่อนไหม?”
เซี่ยหลี: …
เซี่ยหลีถือโทรศัพท์สีหน้าดำนิ่งกล่าวกับไปว่า “สหายหวัง ความเชื่อแบบงมงายน่ะเก็บไว้เถอะ
ฉันก็ไม่อยากติดตั้งหรอกนะ แต่ฉันอยากไปมณฑลจี๋เป่ย ถ้าไม่ติดตั้ง ลู่ติ้งหยวนไม่ให้ฉันไป”
พอพูดถึงเรื่องนี้เซี่ยหลีก็รู้สึกอึดอัดใจ ตอนที่ยังไม่มีระบบเหยี่ยวฟ้า ลู่ติ้งหยวนเป็นห่วงก็ได้แค่พูดไป ก็พอแล้ว แต่ตอนนี้เขากลับสั่งให้เธอควักเงินตัวเองเพื่อปกป้องความปลอดภัยของตัวเองซะงั้น แถมแค่ติดตั้งกล้องวงจรปิดธรรมดา ๆ เท่านั้น
เสียงหัวเราะที่ไม่ปิดบังของหวังเสี่ยวฮุยดังออกมาจากปลายสาย “เอ๊ะ ใครใช้ให้ตอนนั้นแกเลือกเสาะหาประเภทเข้มแข็งกล้าหาญเด็ดเดี่ยวมาได้ล่ะ คราวนี้ของดีเลย ต้องถูกเขาจัดการจนตัวเองเป็นเหมือนลิงที่ถูกล่ามไว้ข้างต้นไม้ทุกวัน ยังว่าคนแข็งแกร่งดีอยู่ไหม?