อาซังรองรองเหวียนยิ่งคิดก็ยิ่งหวาดหวั่น พึมพำไม่หยุด "เป็นไปไม่ได้ เป็นไปได้ยังไงกัน? ต่อให้ตายก็เป็นไปไม่ได้!!"
เซี่ยหลีทำหน้าตายเย็นชา ไม่สนใจเลยว่าเขาพูดปฏิเสธเพราะเหตุผลอะไร เธอส่งสัญญาณมือไปทางห้องด้านข้าง แล้วตวัดเสียงเย็นว่า "ไม่รู้จักยอมรับความจริง!"
เจ้าเฉียงในห้องด้านข้างเห็นสัญญาณมือที่เซี่ยหลีส่งมา ก็ยืนยันตำแหน่งของอาซังรองเหวียน แล้วมองหาปุ่มหนึ่งในแถวปุ่มตรงหน้า ก่อนจะกดลงไปอย่างแรง!
ในเวลาเดียวกัน เซี่ยหลีก็ปลุกพลังพิเศษของตัวเอง ไล่ตามเส้นสายที่ฝังไว้ใต้ดิน เพื่อจัดการซ้ำอีกครั้ง
"อ๊าาา!!!"
อาซังรองเหวียนที่ยืนอยู่ที่เดิม ราวกับถูกฟ้าผ่าอย่างจัง ร่างกายแข็งทื่อทันที มีแสงไฟฟ้าสีน้ำเงินขาววาบผ่าน ผกผันตาวาว ผมถูกไฟฟ้าจนเป็นลอนหยิก ทรุดฮวบลงกับพื้น
นายอำเภอและผู้เฒ่าทั้งหลายเห็นลุงสามหร่วนนอนกับพื้น ตัวดำเกรียม ไม่รู้ว่าจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร ก็ขนหัวลุก ตัวแข็งทื่อไปหมด