เซี่ยหลีพูดจบเพียงประโยคเดียว ก็ทำให้ผู้ใหญ่สามคนที่ทุ่มเทหัวใจให้ประเทศถึงกับพูดไม่ออก ต่างคนต่างอ้าปากค้าง ไม่รู้จะโต้แย้งอย่างไรดี
ผู้บัญชาการกองพลหลิวถอนหายใจยาว พยายามเปลี่ยนเรื่องคุย "เสี่ยวเซี่ยยังเป็นคนมีสายตายาวไกล โชคดีที่ตอนนั้นเธอไม่ฟังฉัน ไม่อย่างนั้นตอนนี้ครอบครัวเธอคงเดือดร้อนไปด้วยแล้ว
แต่คนพวกนั้นเปิดเผยความทะเยอทะยานออกมาแล้ว ต่อไปนี้พวกเขาคงจะเปิดเผยการข่มเหงนักวิจัยครั้งใหญ่
แม้เป้าหมายหลักของพวกเขาจะเป็นคนที่เกี่ยวข้องกับ 'นิวเคลียร์' แต่ก็ไม่มีใครการันตีได้ว่าพวกเขาจะไม่มีความคิดอื่นอีก"
พูดจบ เขาก็มองไปที่เซี่ยหลี
"โดยเฉพาะ 'นิวเคลียร์' เป็นอาวุธที่ทรงพลัง เสี่ยวเซี่ย งานวิจัยของเธอก็เป็นอาวุธที่ทรงพลังเช่นกัน
ตอนนี้ 'เหลยคง' กำลังมาแรง พวกเขาอาจจะอยากหาเป้าโชว์ฝีมือ
ช่วงนี้เธอต้องระวังตัวให้มาก อย่าเพิ่งไปสถาบันวิจัย จะได้ไม่เป็นที่สงสัยของคนอื่น"
เดิมทีคนรู้จักเธอหลายคนต้องขึ้นสนามรบ เซี่ยหลียังคิดอยู่ว่าจะคิดค้นอะไรออกมาสนับสนุนสนามรบสักหน่อย
เพราะด้วยระดับศักยภาพทางการทหารของหัวเซี่ยเวลานี้ที่เหมือนเป็นบ้านพังๆ การคิดค้นอะไรออกมาสักอย่างก็ล้วนเป็นประโยชน์ทั้งนั้น
แต่หากข้างนอกวุ่นวายถึงขนาดนั้น เธอก็ต้องลดทอนบทบาทตัวเองลงบ้างแล้ว
ตัวเธอเองไม่เป็นไร อยากหนีก็ไม่มีใครจับเธอได้
แต่ถ้าเรื่องลุกลามไปถึงคนในห้องวิจัยล่ะก็ นั่นถึงจะเป็นบาปจริงๆ