รองผู้บังคับกองพันเหลือบมองเซี่ยหลี เห็นสีหน้าของนางไม่มีทีท่าตกใจแม้แต่น้อย อีกทั้งยังไม่รู้ว่านางพูดกับนายอำเภอว่าอย่างไร นายอำเภอก็ทำท่านิ้วมือเชื้อเชิญให้พวกเขา เห็นได้ชัดว่าเป็นการชวน ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่าเรื่องราวมันดูไม่ชอบมาพากลขึ้นมาทันที
อยากจะเอ่ยปากถาม แต่ก็กลัวว่าคนเวียดนามพวกนี้จะมีคนที่พูดภาษาหัวเซี่ยได้ จะทำลายแผนการของเซี่ยหลี
คำถามมากมายจุกอยู่ที่ลำคอ กลืนไม่ลงคายไม่ออก อึดอัดใจเหลือเกิน
แต่เซี่ยหลีไม่สนใจว่ารองผู้บังคับกองพันจะคิดอย่างไร ในฐานะล่ามเพียงคนเดียวในที่นั้น กลับนั่งแปลความตามใจตัวเองหน้าตาเฉยได้อย่างสบายใจ
“นายอำเภอพวกเขาเพิ่งขอบคุณพวกคุณที่ช่วยจับศัตรูที่คิดจะฆ่าล้างบางอำเภอของพวกเขา และยังทรมานฆ่าญาติพี่น้องของพวกเขา อยากเชิญพวกคุณไปเป็นแขกที่เมืองฉง”
รองผู้บังคับกองพัน: ...
รองผู้บังคับกองพันรู้สึกว่าสถานการณ์มันไม่น่าจะเป็นแบบนี้ แต่เขาก็ฟังภาษาเวียดนามไม่ออก ได้แต่ทำหน้าตายปฏิเสธ