เซี่ยหลีเพิ่งจะกลับมาถึง ก็ได้ยินเสียงทะเลาะกันอย่างดุเดือดมาจากไม่ไกล
“เผิงเจี้ยนเย่! ฉันบอกนายเลยนะ ถ้านายกล้าไปสนามรบ ฉันจะหย่ากับนาย!”
“เธอจะหย่าหรือไม่หย่า ฉันก็ลงชื่อไปสนามรบแล้ว ตั้งแต่ลงชื่อไปแล้ว ทางด้านบนก็อนุมัติแล้ว ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงได้เด็ดขาด!”
“นายไม่เปลี่ยน!? นายไม่เปลี่ยน แล้วครอบครัวเราจะเอายังไง!?
ถ้านายเป็นอะไรไปจริง ๆ จะให้ลูกทั้งหกคนในบ้านกินลมกินแล้ง หรือจะส่งกลับไป ให้แม่นายขายพวกเขาหมดเพื่อเอาเงินมาชดเชยกับเงินที่นายส่งให้พวกเขาไม่ได้!?”
“เธอพูดจาได้น่าเกลียดขนาดนี้ได้ยังไง? ใครบอกว่าไปสนามรบแล้วต้องเป็นอะไรกันแน่!?
อีกอย่าง พวกเขาเป็นหลานแท้ ๆ ของแม่ฉัน แม่ฉันจะเอาเขาไปขายจริง ๆ ได้ยังไง!?
ถึงแม้ฉันจะเป็นอะไรไปจริง ๆ ก็ยังมีเงินบำเหน็จ ให้พวกเธอใช้ชีวิตได้เพียงพออยู่แล้ว”
“เผิงเจี้ยนเย่ นายก็แค่พลทหารธรรมดา ๆ นายคิดว่าเงินบำเหน็จของนายจะมีสักเท่าไหร่?