เซี่ยหลีมองใบหน้าของลูกชายที่วางใจได้ไม่หวั่นไหวต่อสรรพสิ่ง ยิ่งมองก็ยิ่งยิ้มกว้าง แล้วหัวเราะเยาะอย่างไม่มีความเห็นอกเห็นใจแม้แต่นิดเดียว
"ดีใจหรือเปล่าเอ่ย นากน้อย~ ดีใจก็เรียกแม่สิ~"
"เรียกแม้ว แม้วจะเล่นกับเจ้าตัวโตทุกวันเลยนะ~"
คนอื่นอาจไม่รู้ แต่ด้วยประสาทหูที่เฉียบคมสุดๆ ของเธอ ฟังออกชัดเจนว่าทุกครั้งที่เธอเขย่านากตัวน้อยและโปรยตัวขึ้นฟ้า จังหวะหัวใจของนากตัวน้อยจะเต้นเร็วขึ้นมาก
จังหวะแบบนั้น ก็คือจังหวะเดียวกับตอนที่มันได้กินของอร่อยนี่นา
แล้วมันหมายถึงอะไร?
แน่นอนว่าหมายถึงเจ้าตัวเล็กดีใจอยู่นั่นแหละ!
นากตัวน้อยของครอบครัวนี้เป็นเด็กที่แม้แต่ขึ้นเครื่องบินยังไม่กลัว อารมณ์นิ่งเสียจนไม่น่าเชื่อ
เซี่ยหลีตัดความเป็นไปได้ที่นากตัวน้อยจะกลัวเพราะเธอโปรยตัวออกไปจนหมด เหลือเพียงความรู้สึกว่าเธอกำลังเล่นกับลูกชายอย่างสนุกสนาน
ก็เพียงแค่นากตัวน้อยของพวกเธอหน้านิ่งเงียบ ทำให้ตอนเล่นกับลูกไม่ค่อยมีบรรยากาศเท่านั้นเอง
ไม่เป็นไร เธอในฐานะแม่จะจัดการเอง อุทิศตัวเพิ่มบรรยากาศของกิจกรรมสายเลือดเดียวกันนี้ให้เต็มที่