เซี่ยหลีสังเกตเห็นว่าลู่ติ้งหยวนมีอารมณ์หดหู่ ซึ่งหาได้ยากมากเพราะไม่เกี่ยวกับเธอ
ด้วยความเห็นใจในชะตากรรมอันโหดร้ายของเขา เธอยื่นมือออกไปตบไหล่ลู่ติ้งหยวนเพื่อปลอบใจ "มันผ่านไปแล้ว คนตายแล้วย่อมไม่ฟื้นคืน และที่เธอยังมีชีวิตอยู่ก็เพื่อแก้แค้นให้พวกเขาแล้ว
ถ้าเธอไม่กลับมา ไม่ต้องให้คนข้างบนคุ้มกันหรอก ไอ้หมอนั่นหนีไม่พ้นแน่นอน"
ตราบใดที่ไม่มีใครพิสูจน์ได้ว่าสายลับกลับกลายเป็นคนทรยศ สายลับคนนั้นก็สามารถกินผลประโยชน์จากการขายยาเสพติดไปพลาง รับเงินประกันสังคมจากรัฐไปพลางได้
คนคนหนึ่งได้เงินเดือนสองทาง ทางหนึ่งได้เงินเร็ว อีกทางหนึ่งมีหน้ามีตา เรียกได้ว่าเป็นต้นแบบของคนที่อยากได้ทั้งสองอย่างในโลกความเป็นจริง
ลู่ติ้งหยวน: ...
"อืม ฉันหายดีแล้ว"
ลู่ติ้งหยวนรู้สึกพูดไม่ออกกับวิธีปลอบคนประหลาดๆ ของเซี่ยหลี