เซี่ยเจี้ยนกั๋ว นายพลผู้สั่งสมประสบการณ์การนำทัพมาหลายปี ไม่แสดงความเห็นใด ๆ ต่อวิธีฝึกฝนของลูกสาวตัวเอง
เพียงเอ่ยเตือนประโยคหนึ่ง “ตอนนี้ฝึกแค่ความสามารถรบเดี่ยวไม่ได้แล้ว การฝึกการต่อสู้เป็นทีมก็จำเป็นต้องฝึกเหมือนกัน
ขึ้นสนามรบจริง ๆ ทหารหนึ่งคนสองคนจะเก่งกาจแค่ไหนก็ส่งผลต่อภาพรวมของสนามรบไม่มากนัก ยังไงก็ต้องพึ่งจำนวนคนบุกเข้าไป
การร่วมมือกันสำคัญมาก”
เซี่ยหลีทำท่ารับฟังอย่างนอบน้อมทั้งที่จริงใจคิดลอยไปอยู่ที่จดหมายในกระเป๋าแล้ว
หลังกินข้าวเสร็จ เซี่ยหลีนั่งอ่านจดหมายข้างโต๊ะอาหาร
จดหมายที่ลู่ติ้งหยวนส่งมาครั้งนี้จริงใจมาก ทั้งฉบับอธิบายว่าทำไมถึงเขียนจดหมายที่น่าอับอายแบบนั้นออกมา
และย้ำอย่างจริงจังว่า เดิมทีทัศนคติในการตามจีบเซี่ยหลีของเขาไม่เหมาะสม เลยหยิบยืมความคิดเห็นของคนอื่น ๆ ที่เขียนจดหมายหาแฟน คำพูดเจ้าชู้พวกนั้นไม่ใช่ความตั้งใจจริงของเขา