สิ่งที่เซี่ยลี่ส่งมอบให้คือฮาร์ดดิสก์
การเมืองพันเอกหวงชือไม่ใช่คอมพิวเตอร์เสียหน่อย ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะเอาฮาร์ดดิสก์อัดเข้าปากแล้วจะรู้ได้ทันทีว่าข้างในบันทึกอะไรไว้
เขารับฮาร์ดดิสก์จากมือเซี่ยลี่ไว้อย่างไร้อารมณ์ สายตามองไปที่เธออย่างแฝงความสงสัย คิ้วขมวดเล็กน้อย แล้วถามเสียงต่ำด้วยสีหน้างงงวยว่า "ข้างในนี่มันอะไรกันแน่"
พอเซี่ยลี่เปิดปาก ก็พูดจาหยอกล้อจริงจังใส่ไปโดยไม่รู้สึกระอายใจเล็กน้อย
เธอใช้หน้าที่ดูซื่อตรงสุดซึ้ง ช่างจริงใจ ดูทีไรก็เป็นพลเมืองดีชัด ๆ นั่น มองไปที่การเมืองพันเอกหวงชืออย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม แล้วเอ่ยว่า "นี่คือ 'หลักฐาน' ที่คนประเทศเมี่ยนส่งมอบให้ฉัน
ข้างในมีที่มาของ 'หลักฐาน' พวกนี้ชัดเจน ว่าใครส่งมาให้ฉัน มีภาพ 'จริง' และบันทึกการทำธุรกรรม ที่จะชี้ชัดได้ว่าเอกสารนี้มาจากไหน ว่าแม้คนต่างชาติได้เห็น ก็น่าจะ 'พิสูจน์' ได้ว่าข้อมูลชุดนี้เป็นของที่คนประเทศเมี่ยนส่งให้ฉัน"
การเมืองพันเอกหวงชือได้ยินคำพูดของเซี่ยลี่ สีหน้าบิดเบี้ยวขึ้นทันที
"ของแบบนี้แกเอามาจากไหน!? แกทำขึ้นเองทั้งหมดใช่ไหม!?"
เซี่ยลี่จะไปยอมรับว่าทำขึ้นเองได้อย่างไร เธอจึงยังคงเหลาะแหละโกหกต่อ "แกก็ถือว่าฉันเก็บสะสมมาตอนไปประเทศเมี่ยนครั้งก่อน แล้วเพิ่งมาเปิดดูช่วงนี้ก็แล้วกัน
คนต่างชาติพวกนั้นน่าจะรู้กันหมดแล้วว่าฉันเคยเดินทางไปประเทศเมี่ยนสักรอบ เพื่อเรื่องของลู่ติ้งหยวน"
พูดจบ เธอทำหน้านิ่งเฉยเมย แต่น้ำเสียงกลับขึ้นตกตามจังหวะเต็มไปด้วยอารมณ์ชื่นชม จนเกินจริงจนคนฟังรู้ได้ทันทีว่าปลอม
"โอ๊ย! คนประเทศเมี่ยนนี่เก่งชะมัด ได้หลักฐานละเอียดขนาดนี้ มากกว่าที่หัวเซี่ยในฐานะผู้ถูกกระทำจะรู้อีก เก่งกันจริง ๆ เลยนะพวกเขา!"
การเมืองพันเอกหวงชือ: ... "เก่ง" อะไรของแก แกจะ "เก่ง" อะไรนักหนา!?
จะอย่าใช้หน้าไม่จริงใจแบบนี้ไปเลียนแบบเด็กเล็กพูดได้ไหม!?