หัวเซี่ยมีนักวิจัยฝีมือเยี่ยมมากมาย แต่นักวิจัยพิเศษอย่างเซี่ยหลีที่สามารถสร้างผลงานได้ปริมาณมหาศาลในระยะเวลาอันสั้นนั้น หาได้ยาก
อย่างไรก็ตาม เธอช่วยสร้างอาวุธได้จริง ๆ กระทั่งสามารถผลิตอาวุธระดับแนวหน้าของโลกด้วยต้นทุนการผลิตที่ถูกมาก
แต่มันช่วยอะไรได้อย่างแท้จริงแล้วหรือ?
หัวเซี่ยขอเพียงไม่ใช้อาวุธนิวเคลียร์ หัวเซี่ยก็ยังต้องตกอยู่ในสภาพเสียเปรียบอยู่ดี
เพราะหัวเซี่ยไม่มีเงินพอจะสร้างสายการผลิตตามแบบอาวุธที่เซี่ยหลีออกแบบ รวมถึงผลิตอาวุธเหล่านั้นเป็นจำนวนมหาศาล
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องไกล ๆ ขอพูดเรื่องใกล้ ๆ ก็เถอะ ตอนนี้ถ้าต่างชาติยิงขีปนาวุธใส่หัวเซี่ย หัวเซี่ยก็ทำได้แต่ยืนมองตาปริบ ๆ แล้วรับมือไป พร้อมรีบอพยพประชาชนให้มากที่สุด
ไม่ว่าจะกำลังแห่งชาติ กำลังคน หรือกำลังทหาร ก็ไม่มีอะไรหนุนให้พวกเขาเผชิญหน้ากับทั่วโลกได้
แม้บาดเจ็บล้มตายจะมีเพียงน้อยนิด แต่แล้วอาคารบ้านเรือนล่ะ? ถนนหนทางล่ะ? สาธารณูปโภคต่าง ๆ ล่ะ? ทรัพย์สินที่ย้ายไม่ทันล่ะ?
ความเสียหายที่เกิดขึ้นย่อมประเมินค่าไม่ได้อย่างแน่นอน
เซี่ยหลีย่อมมองออกว่า ที่ปรึกษาการเมืองกองพลฮวงแม้ภายนอกจะดูสุขุม แต่ภายในนั้นร้อนใจราวมดต้นกระทะแล้ว อยากจะคว้าไหล่เธอเขย่าให้ตื่นขึ้นมาเสียให้ไว เพื่อให้เธอรีบให้คำตอบสักที หรือไม่ก็หยุดการกระทำที่กำลังทำอยู่เสีย
ตอนนี้เขายังพูดกับเธอด้วยความใจดี คงเพราะรู้ว่าคนแบบเธอคาดเดาไม่ได้ เมื่อเธอโกรธขึ้นมา อาจก่อผลร้ายที่หนักหน่วงยิ่งกว่าตอนที่เธอไม่โกรธเสียอีก
ที่ทนอยู่ถึงตอนนี้โดยยังไม่ลุกเป็นไฟใส่เธอ ก็พอเห็นได้ว่าอารมณ์ของที่ปรึกษาการเมืองกองพลฮวงนั้นดีกว่าคุณลิ่วและพวกเขาอยู่หลายเท่าตัว