นางขมวดคิ้วด้วยความงุนงงเล็กน้อย "ผู้บัญชาการกองพลหลิว ท่านหาฉันมีธุระหรือ?"
ผู้บัญชาการกองพลหลิวกลั้นรอยยิ้มที่เกือบจะเผยออกมา ตัดสินใจว่าควรพูดเรื่องสำคัญก่อน
"เรื่องบนสนามรบช่วงนี้ เธอคงได้ยินมาบ้างแล้ว
รถถังของเราแม้จะจัดว่าเป็นหน่วยพัฒนาตัวอย่างในระดับโลก แต่ขีดความสามารถโดยรวมยังล้าหลังอยู่มาก คงต้องสู้กันแบบยืดเยื้ออีก
ฉันได้ข่าวว่าเกาะเล็ก ๆ นั้นกำลังกระสับกระส่าย ทางเบื้องบนก็ได้รับรายงานแล้วว่าพวกมันจะมีความเคลื่อนไหวในเร็ว ๆ นี้ เธอระวังคนรอบข้างไว้หน่อย อย่าให้คนแปลกหน้าเข้าใกล้
ตามข่าวที่เชื่อถือได้ คนที่พวกมันส่งมาซ่อนตัวในฝั่งเรามีอย่างน้อยสามคนขึ้นไป เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนพวกนั้นเป็นใคร
ตราบใดที่ไม่ใช่พ่อแม่ของเธอ อย่าเชื่อใครทั้งนั้น ไม่ว่าใครจะให้ข้อมูลหรือชวนไปที่ไหน ต้องมาปรึกษาฉันก่อน แล้วค่อยลงมือ"
เซี่ยหลีพยักหน้า "ฉันรู้แล้ว จะระวังตัวให้มากขึ้น"
นางไม่ใช่คนชอบออกไปเที่ยวเตร่หรือทำตัวสนิทกับคนแปลกหน้าอยู่แล้ว เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาใหญ่
แค่ว่าตอนนี้ข้างนอกวุ่นวาย ต้องหาทางหลบอยู่บนเกาะใต้ให้ได้
ผู้บัญชาการกองพลหลิวเห็นเซี่ยหลีให้ความร่วมมือ ก็พยักหน้าเบา ๆ ในใจก็โล่งใจขึ้น
สิ่งอื่นเขาไม่กลัว กลัวแต่เซี่ยหลีเด็กคนนี้อยู่ไม่สุข ชอบออกไปเที่ยวเตร่ หรือไปมีเรื่องมีราวกับคนอื่น สุดท้ายกลับเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยง
"ตอนนี้ลู่ติ้งหยวนกับมู่เค่อแยกกันสองเส้นทาง ต่างนำกรมรถถังของตัวเองไปสร้างความดีความชอบที่แนวหน้า