เขาค่อย ๆ หยิบกระดาษสองแผ่นที่ซ่อนไว้ในกระเป๋าออกมายื่นให้ลู่ติ้งหยวนด้วยสองมือ พลางพูดเสียงแหบแห้ง "ในจดหมายไม่มีเนื้อหาที่พูดออกไปไม่ได้ ไม่งั้นคุณลองดูเองไหม?"
ลู่ติ้งหยวน: ...
เห็นสีหน้าเขาแบบนั้น ลู่ติ้งหยวนก็รู้ดีว่าจดหมายที่เซี่ยหลีเขียนให้หลี่ชิ่งหนานต้องไม่มีเรื่องของเขาแน่นอน
ริมฝีปากบางเม้มเป็นเส้นตรง ความคาดหวังที่สะสมอยู่ในใจมานานหนึ่งเดือนถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิงในชั่วขณะนี้
อีกฝ่ายไม่แม้แต่จะตอบคำว่า "สบายดี" สักคำ จะบอกว่าไม่ผิดหวังก็คงไม่ใช่
แต่เขาก็ไม่มีทางทำอะไรได้
ในเรื่องความรัก มักเป็นคนที่ตกหลุมรักก่อนเป็นฝ่ายที่ใส่ใจมากกว่า
เขายอมรับชะตากรรม
ลู่ติ้งหยวนแผ่กลิ่นอายน่ากลัวราวกับกำลังจะขึ้นสนามรบเอาชีวิตเข้าแลก เดินก้าวใหญ่ไปยังเต็นท์ของตัวเอง
หยิบปากกาออกมา ยังคงเงียบงันโกรธอยู่พลางเขียนจดหมายถึงเซี่ยหลีต่อไป
อาวุธส่งมาแล้ว อีกไม่นานคงต้องเขียนรายงานตอบกลับไปที่เกาะใต้ ตอนนั้นค่อยส่งจดหมายกลับไปด้วยกันก็ได้