ทุกคนพูดกันจนแทบจะครบแล้ว ที่เหลือเซี่ยหลีก็ไม่เข้าไปยุ่ง ปล่อยให้ท่านอาจารย์ใหญ่เป็นคนไปพูดคุยทักทายแทน
เซี่ยหลีนั่งอยู่บนเก้าอี้ ฟังไปพลางกินข้าวในมือไปพลาง
พอรู้สึกตัวอีกที เหล่าอาจารย์แก่บนโต๊ะก็เริ่มเถียงกันเรื่องปัญหาการสอนไปแล้ว คนอื่นแทบไม่ได้กินอะไรเลย แต่ข้างตัวเธอกองซากกระดูกและก้างปลาไว้เต็มไปหมด จนแทบไม่มีที่ให้ทิ้งเพิ่ม อาหารทั้งโต๊ะก็ถูกเธอที่ยังไม่ได้อิ่มท้องกินจนเกือบหมดเกลี้ยง
แต่คุยกันไปคุยกันมาถึงที่สุด ทุกคนก็ต่างยึดความเห็นของตัวเอง ไม่มีใครชนะใคร
สามชั่วโมงผ่านไป ตอนที่เซี่ยหลีลุกขึ้นยืน มือก็ยังประคองหัวเล็กน้อย โต๊ะอาหารถูกเธอกินไปจนแทบหมดสิ้น แถมหลังๆยังสั่งของหวานเพิ่มอีกสองอย่างก็ถูกเธอจัดการเรียบร้อย
เธอฟังหัวข้อการสอนที่หลังจากเธอถอนตัวออกไปแล้ว ท่านอาจารย์ใหญ่เป็นผู้นำและคนที่เหลือพูดคุยต่อเนื่องกัน สายตาที่มองไปข้างหน้าเริ่มเหม่อลอย รู้สึกได้แค่ว่าหัวตุ๊บๆ