เซี่ยหลีและลู่ติ้งหยวนไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว รีบวิ่งกรูกันลงไปชั้นล่าง
"ใครพาตัวน้องเสี่ยวไห่ถ่าไป!? ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน!!"
"ตอนนี้สถานการณ์เป็นยังไง?"
คุณน้าจางตกใจจนตัวสั่น เมื่อทั้งสองคนพุ่งทะยานลงมาชั้นล่างเหมือนเสือโคร่งลงจากเขา พร้อมแรงกดดันอันน่าสะพรึง
นางถอยหลังโดยสัญชาตญาณสองสามก้าว ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า "ฉันได้ยินจากโทรศัพท์ที่ป้าสะใภ้รองของเธอโทรมาจากโรงพยาบาล เขาบอกว่าพวกผู้ร้ายที่ร่วมมือกับพ่อค้ายาเสพติดซึ่งกำลังหลบหนี มาพบว่านากน้อยกำลังหลับอยู่ในโรงพยาบาลอย่างสนิท จึงรอโอกาสที่ไม่มีใครทันสังเกต วางแผนจะลอบเปลี่ยนตัวเด็กออกไป แต่กลับถูกแม่ของเธอกับเหล่าทหารองครักษ์จับได้
พวกไอ้คนชั่วเหล่านั้นโกรธแค้นขึ้งเลื่อง จับกลุ่มกันเข้าทำร้ายแม่ของเธอกับคนอื่นไปเลย
ตอนนั้นแม่ของเธอเอวหัก อาคนรองก็ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย และเด็กถูกพาตัวไป ตอนนี้พ่อของเธอนำคนทุกคนออกตามล่าไปแล้ว"
คุณน้าจางเล่าเหตุการณ์ย่อ ๆ ให้ฟังอย่างรวดเร็ว
แต่เซี่ยหลีกับลู่ติ้งหยวนวิ่งหายไปแล้ว
ขณะนี้ทั้งสองคนใจร้อนจนแทบคุมสติไม่ได้
เมื่อขึ้นรถแล้ว เซี่ยหลีตะโกนใส่ทหารองครักษ์ว่า "พาไปโรงพยาบาลให้เร็วที่สุด!" พร้อมกับที่สมองของเธอหมุนวนย้อนกลับไปถึงคำแนะนำของเหล่าผู้ปกครองที่เคยเลี้ยงเด็กในยุคโลกวิบัติ เรื่องวิธีช่วยเด็กออกจากฝูงซอมบี้