เซี่ยหลีกับพวกมองคนกลุ่มนั้นที่แสดงท่าทีแบบทุกวันนี้อย่างรู้สึกแปลกใจ
แต่เมื่อตอนนี้ปลอดภัยแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่ต่อไปอีก
พวกเขารีบเปลี่ยนยางอะไหล่ให้รถ แล้วขึ้นรถไล่ตามทิศทางที่รถคันหน้าขับไป
อีกฝ่ายที่รีบถอยหนีออกไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้ก็ยังมึนงงอยู่เหมือนกัน
ผู้คนกลุ่มหนึ่งนั่งล้อมวงกันอยู่ในบ้านเปล่าๆ แห่งหนึ่ง คิ้วขมวดมุ่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด
ชายหนุ่มกล้ามโตที่นั่งอยู่ในตำแหน่งรองหัวหน้าตบโต๊ะอย่างแรง ด้วยความโกรธจนหน้าร้อนตะคอกว่า "พวกคนหัวเซี่ยพวกนี้ช่างต่ำช้าไร้ยางอายเหลือเกิน ใช้วิธีแบบนี้มาหลอกพวกเรา!"
"พวกเขารู้ตัวแล้วหรือยัง?"
ชายที่อยู่ตรงข้ามเขา หน้าตาคมเข้ม จมูกโด่ง ตาโต มองแวบแรกเหมือนคนหัวเซี่ย แต่พินิจจูๆ ดูคล้ายลูกครึ่ง ส่ายหน้า น้ำเสียงแฝงไปด้วยความครุ่นคิด