เซี่ยหลีอ้อมแขนหนึ่งกอดนากตัวเล็กไว้ อีกมือยื่นนิ้วชี้จิ้มแก้มอ้วนของน้องจนใบหน้าที่เรียบนิ่งเบี้ยวไป แล้วตอบไปตามปกติธรรมดา "ก็เธอเองไม่ใช่หรือที่บอกให้ลู่ติ้งหยวนไปถามดูก่อน เดี๋ยวถามเสร็จค่อยตัดสินใจอีกที
ก่อนหน้านี้ฉันได้ยินเฉินเวินหว่านบอกว่าตอนนี้คนกระทรวงพาณิชยกิจมีอำนาจค่อนข้างใหญ่
ถ้าฝ่ายนั้นจริง ๆ ไม่มีตำหนิอะไร ฉันก็จะไม่จับผิดเขาแน่นอน บางทีอาจช่วยคุ้มครองธุรกิจของเราได้อีกนิดหน่อย จะได้ไม่ต้องเสียเวลาเสียแรงไปคุ้มครองเอง
แต่ถ้าเขามีปัญหาจริง ๆ ก็จงใจลงจากตำแหน่งกลับบ้านไปปลูกข้าวซะเลย
หลิวไล่จื่อไม่ใช่คนดีอะไรหรอก ญาติพี่น้องของเขาที่วุ่นวายเหล่านั้น ไม่แน่ใจว่าช่วยปกปิดเรื่องเสื่อมโทรมให้เขามากี่เรื่องแล้ว"
เซี่ยหลีรู้ตัวดีว่าตัวเองไม่ใช่คนดีที่เกลียดชังความชั่วร้ายอย่างสุดหัวปี แต่ก็ไม่ใช่คนชั่วที่ช่วยเหลือผู้ร้ายด้วย ถ้ามีปัญหาจริง การปล่อยคนแบบนี้ออกมาก็คือการทำร้ายผู้คน อีกอย่างเธอก็ไม่ได้รู้จักเขา จึงไม่มีทางลงมือทำเรื่องบาปหนาผิดธรรมแบบนั้นแน่