เซี่ยหลีมองเฉินเจินเจินที่กำลังทุบหัวตัวเอง แต่ดวงตากลมโตกลับปริบๆ แอบมองเธอขึ้นมาอย่างช้าๆ แล้วพูดตรงๆ ว่า "ฉันไม่คิดว่าเธอจะเป็นคนใจดำได้ลงขนาดนั้น"
พี่ชายคนที่สองของเธอที่ตัดขาดกับครอบครัว นั่นมันเพราะรู้ข่าวล่วงหน้าล้วนๆ ยังไงล่ะ ทั้งๆ ที่อยู่ที่เมืองได้แล้ว ยังกลัวว่าจะถูกเหยื่อมัด จึงทำแบบนั้น มันเป็นเพราะความเห็นแก่ตัวของเขาล้วนๆ
ส่วนแบบเฉินเจินเจิน เซี่ยหลีเชื่อว่าต้องมีเหตุผลอื่นแน่นอน
เฉินเจินเจินได้ยินเซี่ยหลีพูดแบบนั้น ก็โล่งอกขึ้นมาทันที
เงยหน้าขึ้นยิ้มให้เซี่ยหลีอย่างสดใสราวกับแสงแดด ดวงตาคมโก่งงอ ดูว่าน่ารักน่าเอ็นดูเป็นที่สุด
"หนูรู้ว่าพี่หลีดีที่สุด ยังไงก็ต้องเชื่อว่าหนูเป็นคนดีแน่นอน!
หนูรู้ว่าพี่ออกแรงช่วยหนูอย่างมากในเรื่องที่หนูจะหลุดพ้นจากเรื่องนี้ได้อย่างสิ้นเชิง แต่ตอนนี้หนูยังไม่มีความสามารถจะตอบแทนพี่ สิ่งของเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้ก็ให้พี่กับคุณลุงคุณป้าเอาไปบำรุงร่างกาย ความดีของพวกพี่ หนูจะจดจำไปตลอดชีวิต
วันนี้หนูมาที่นี่นอกจากจะมาขอบคุณแล้ว ก็ยังจะมาลาพี่หลีด้วย
หนูยื่นคำร้องขอย้ายงานไปแล้ว คงอีกไม่กี่วันก็คงต้องออกจากเกาะใต้แล้วล่ะ"