ลู่ติ้งหยวนรีบปลอบใจพ่อตาที่โดนภรรยาตัวเองทำให้ขุ่นเคืองนิด ๆ “คุณพ่อ ครั้งก่อนตอนที่เซี่ยหลีคัดเลือกทหารอารักขา เธออยากเลือกคนที่ถูกใจตัวเอง
ผมให้เธอหาคนที่ฝีมือการต่อสู้เดี่ยวดี ๆ ไม่ได้ให้เธอเลือกคนที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านอะไร
เธอก็แค่ยังแค้นใจอยู่ในลึก ๆ เลยพูดออกมาแบบนั้น คุณพ่ออย่าโทษเธอสิ”
เซี่ยเจี้ยนกั๋วมองลูกเขยแล้วเห็นว่าไม่ได้โกรธจริง ๆ ทั้งยังตื่นตระหนกน้อย ๆ ที่ออกปากแก้ตัวให้ลูกสาวตัวเอง ก็รู้สึกขัดใจสุด ๆ ไปเลย
เอาเข้าจริง ๆ ก็เข้ากันเป๊ะเหมือนหม้อกับฝา!
ตามปกติแล้ว การคัดเลือกทหารอารักขาก็ควรเลือกคนที่มีความสามารถเยี่ยมสุด ๆ ไม่ใช่หรือ?
เพราะไม่ได้เลือกตามใจเธอ โทษฐานแบบนี้ก็ยังหยิบมาเป็นข้อแก้ตัวได้?
สองคนนี้มันก็คู่กันดี อีกคนยิง อีกคนยินดีรับ
จะยังไงก็ช่างมันเถอะ
รถวิ่งตรงไปข้างหน้าเรื่อย ๆ
ณ ตอนนี้การพัฒนาของเมืองหลวงยังไม่ถึงขั้นเหมือนยุคหลัง ที่วงแหวนสี่ วงแหวนห้า วงแหวนหก วงแหวนเจ็ด แทบจะรุกล้ำไกลจนถึงมณฑลเหอเป่ย์
ย่านที่คึกคักในตอนนี้ก็มีแค่บริเวณเชิงกำแพงเมืองนั่นแหละ ส่วนที่ไกลออกไป แถบเขตทหารกับแถบโรงงานอาจคึกคักขึ้นมานิดหน่อย ตึกสูงก็มีมากกว่า