“ฉันมองสิ่งที่ห้อยอยู่ใต้บอลลูนน่ะ ทำไมมันดูไม่เหมือนระเบิดยังไงชอบกลนะ”
เสียงของเซี่ยหลีดังขึ้นเสียทีหลัง การสรุปของเธอแทบจะตรงกับของลู่ติ้งหยวนทุกประการ
สิ่งที่ถูกผูกติดกับบอลลูนแม้รูปร่างจะคล้ายระเบิดทรงกระบอกยาวขนาดใหญ่ก็ตาม แต่บนตัวมันกลับมีแสงสีแดงระยิบระยับ มองไปไม่เหมือนระเบิดธรรมดาเลย กลับดูคล้ายอุปกรณ์ชนิดหนึ่งที่ติดไฟสัญญาณบอกสถานะไว้
จะไปเป็นไปได้ยังไงที่ศัตรูจะคิดว่าระเบิดลูกใหญ่พลังทำลายมากกว่า เลยเลือกเอาลูกใหญ่มา แล้วกลัวว่าระเบิดจะหาเป้าหมายไม่เจอ เลยจัดไฟให้ติดไว้อีกอัน เพื่อให้ระเบิดไล่ตามเธอไประเบิดใส่งั้นเหรอ?
บนรถนี้ นอกจากเซี่ยหลีแล้ว ไม่มีใครสามารถมองเห็นสิ่งที่อยู่ไกลขนาดนั้นด้วยตาเปล่าได้
แต่ลู่ติ้งหยวนกับเหอจวินที่กำลังยกกล้องส่องทางไกลมองไปยังด้านหน้า ตอนนี้ก็มองเห็นสิ่งที่ผูกห้อยอยู่ใต้บอลลูนชัดแจ้งแล้ว และก็ไม่คิดว่าสิ่งนั้นเป็นระเบิด
ลู่ติ้งหยวนกล่าวว่า “ไม่ว่ายังไง ให้ระวังการซุ่มโจมตีแถวนี้ เราต้องเร่งออกจากรัศมีการโจมตีของบอมบ์บอลลูนที่น่าสงสัยนี่ให้เร็วที่สุด”
“รับ!” ทุกคนบนรถตอบรับพร้อมกัน
ทุกคนตึงเครียดทั้งร่าง ระแวงระวังรอบด้าน ไม่ให้ใครแอบโผล่มาซุ่มโจมตีพวกเขาได้
ลู่ติ้งหยวนกับเหอจวินที่ยังคงถือกล้องส่องทางไกลก็จ้องสำรวจรอบด้านไม่หยุด เผื่อว่าจะมีอาวุธทำลายล้างสูงปรากฏขึ้นแถวนั้นโดยไม่มีสัญญาณเตือน ทำให้พวกเขาเสียเปรียบยับโดยไม่ทันตั้งตัว
ขบวนรถเคลื่อนที่ต่อไป
บอลลูนค่อย ๆ ตกลงสู่พื้น
จุดที่มันร่วงนั้นอยู่ห่างจากขบวนรถของเซี่ยหลีเป็นระยะ แม้ของที่ผูกอยู่บนบอลลูนจะเป็นระเบิดจริง แต่ตราบใดที่พลังทำลายของมันไม่ได้ใหญ่โตเท่ากระสุนปืนใหญ่หลายร้อยชั่ง มันก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะระเบิดรถของพวกเขาจนพินาศ