ใบหน้าของเซี่ยหลีใต้หน้ากากป้องกันแก๊สพิษยืดตึงเป็นเส้นตรง สมองไม่หยุดย้อนนึกถึงการวางของภายในห้องนั้น
เธอพึ่งจากความทรงจำของตัวเอง รี่ไปอย่างรวดเร็วยังเครื่องจักรขนาดใหญ่เครื่องหนึ่ง
เครื่องนี้คือเครื่องตัดที่พบได้ทั่วไปในเหมืองธรรมดา
เซี่ยหลียกขาขึ้นเหยียบลงบนเครื่องตัดด้วยเท้าหนึ่ง อีกมือสอดเข้าไปในช่องว่างริมขอบเครื่องด้วยเปล่า ๆ นิ้วทั้งห้ากำเข้าที่แผ่นเปลือกเครื่องตัด ใบหน้าบิดเบี้ยวเหยียบเอาแรงกระชากออกมาทีเดียว
แผ่นผนังโลหะด้านข้างของเครื่องตัดทั้งแผ่นซึ่งแน่นสนิทจนได้ระดับทนแรงระเบิดของแก๊ส ถูกฉีกออกจากตัวเครื่องเหมือนฉีกกระดาษ "วี้ด—!" เสียงเดียว
ทั้งเครื่องตัดส่งเสียงคำรามร่ำไห้ราวกับกำลังคะน้าตาย
ฝีมือของเซี่ยหลีรวดเร็วมาก ไม่ช้าก็ค้นพบถังแก๊สอัดภายในเครื่องตัด แล้วถอดมันออกมาจากเครื่องอย่างโหดเหี้ยมสุด ๆ
ทันทีต่อจากนั้น เธอคว้าท่องเหล็กที่พาดอยู่ข้างเครื่องขึ้นมา แล้วดึงท่อยางทนแรงดันจากในเครื่องตัดออกมา ประกอบทั้งสามชิ้นเข้าด้วยกัน จากนั้นใช้ลวดเหล็กรัดรอบรอยต่อท่อยางแน่นสนิท จนไม่หลงเหลือแม้แต่รอยรั่วเพียงเส้นเดียว