เด็กหญิงตัวน้อยเอ่ยขึ้นมาทันที ก่อนจะร้องไห้โฮออกมาอย่างสุดเสียง นิ้วเล็กๆ เรียวๆ ของเธอชี้ไปที่จอภาพยนตร์ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสิ้นหวังอย่างที่สุด
"คนดีถูกฆ่าตายแล้ว เขาช่างโหดร้ายเหลือเกิน! คุณแม่ ขา ทำไมเขาถึงโหดร้ายแบบนี้ล่ะ!?
อุแว้ ๆ ๆ!!!"
เสียงของเด็กหญิงตัวน้อยใสแจ๋ว ดังก้องไปทั้งโรงภาพยนตร์
เซี่ยหลีกลับรู้สึกได้เพียงหัวใจเต้นกระตุก ๆ อย่างเมินเฉย
สีหน้าไร้อารมณ์ เธอว่องไวปานสายฟ้าแลบ ยัดลูกอมเข้าไปในปากเด็กหญิงตัวน้อยอีกหนึ่งเม็ด
เด็กหญิงตัวน้อย: "อื้อ"
หวานจัง~ อิอิ~
โรงภาพยนตร์กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง เด็กหญิงตัวน้อยกัดลูกอมรสหวานในปาก ลืมความเศร้าโศกเสียใจที่คนดีถูกคนเลวฆ่าตายไปได้อย่างสิ้นเชิง
ในช่วงครึ่งหลังของภาพยนตร์ เซี่ยหลีแทบจะยัดลูกอมเข้าปากเด็กน้อยอยู่ตลอดเวลา
เธอสัมผัสได้อย่างแท้จริงว่าเด็กหญิงตัวน้อยคนนี้ไม่ได้หลอกเอาขนม แต่เธอมีอารมณ์อ่อนไหวมากเกินไปจริง ๆ เธอมองเห็นคนดีต้องทนทุกข์แม้เพียงเล็กน้อยไม่ได้ ไม่อย่างนั้นเธอจะต้องร้องไห้ออกมาด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ