ทั้งสามคนไม่มีอะไรจะพูดต่อ เปลี่ยนหัวข้อสนทนาไปเลยดีกว่า
กู้อวิ๋นอี้เปลี่ยนเรื่อง พูดเหมือนไม่ได้ตั้งใจ พร้อมยิ้มให้เซี่ยหลี "ตอนนี้เกาะใต้ของเราก็ถือว่าสงบแล้ว สหายเซี่ยเคยคิดจะเข้าร่วมการแข่งขันทหารขนาดย่อมบ้างไหม?"
"ช่วงสองปีนี้ข้างนอกวุ่นวาย การแข่งขันทหารทั้งกองทัพก็ไม่ได้จัด พวกพ้องใต้บังคับบัญชาของผมอยากลองประชันฝีมือกับหมวด 4 สื่อสารของหน่วยนาวิกโยธินชื่อดังมากเลยล่ะ"
เฉินเจินเจินตอนแรกคิดว่าทุกคนบังเอิญมาเจอกัน หนุ่มสาวด้วยกันออกมาเที่ยวก็ไม่มีอะไร
แต่ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่ากู้อวิ๋นอี้ชวนเซี่ยหลีออกมามีจุดประสงค์อะไร
ไอ้หมอนี่คิดไม่เลิกรริงๆ ด้วย!
แบบนี้ไม่ได้!?
ไม่รอให้เซี่ยหลีพูดอะไร เฉินเจินเจินก็กลอกตาขึ้นทันที มองกู้อวิ๋นอี้ด้วยสายตาเหยียดๆ น้ำเสียงดูถูก "จะต้องแข่งอีกเหรอ?"
"ใครๆ ในกองพลเกาะใต้ก็รู้ว่าคนของพี่หลีหลีสู้เก่ง ขนาดนั้นยังต้องแข่งอีกเหรอ?"
"นี่คุณดูถูกพี่หลีหลีของฉันเหรอ?"