fangjinghui ไม่อยากจะทะเลาะกับเซี่ยหลีอีกต่อไป หันข้างมองเซี่ยหลี พลางพูดขึ้นว่า "มาแล้วก็อย่าทำให้ฉันโมโหเลย
บนเกาะใต้ช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้าง?"
เซี่ยหลี: "ก็รู้สึกว่าไม่เลว?
อย่างน้อยที่นี่ก็ไม่มีพวกชอบก่อกวนมาวุ่นวาย ชีวิตก็เงียบสงบดี..."
เซี่ยหลีพูดไปได้ครึ่งประโยค ก็รู้สึกตัวว่าตัวเองดูเหมือนจะพูดผิดไปแล้ว
ฮั่วเซวียนคุนเป็นคนที่นั่น ยังเป็นหัวหน้าใหญ่อีกต่างหาก
เธอพูดแบบนั้นดูไม่ค่อยดีกับสามีของฟางจิ้งฮุยเท่าไหร่
ฟางจิ้งฮุยสัมผัสได้ว่าเซี่ยหลีหยุดพูดกะทันหัน ก็เดาได้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่
โบกมืออย่างไม่ใส่ใจ
"นั่นเป็นงานของเขา ไม่ใช่งานของฉัน
ถึงแม้ฉันจะเป็นคนที่ได้ประโยชน์ แต่ฉันก็ยังไม่ค่อยเห็นด้วยกับการกระทำของพวกเขาอยู่ดี
เธอไม่ต้องมาปิดบังฉันที่นี่ ฉันไม่ได้คิดมากอะไร"
ฟางจิ้งฮุยเป็นคนที่ใจกว้างมากมาโดยตลอด เซี่ยหลีเห็นว่าเธอไม่โกรธจริงๆ ก็เลยไม่มีความกังวลอะไรอีก