คนในห้องได้แต่มองดูเซี่ยหลีที่เพียงเพราะถ้อยคำปลอบใจของซือชิวอวี่ กลับกลายเป็นว่าอารมณ์ยิ่งจมดิ่งลงไปอีก จนแทบพังทลาย ทุกคนนิ่งเงียบไปชั่วขณะ ไม่รู้จะพูดอะไรดี
เซี่ยหลีไม่เหมือนใคร
นักวิจัยทั่วไปทำการทดลองขั้นต่ำสามปี จะได้ผลงานก็ต้องใช้เวลาราวห้าถึงเจ็ดแปดปี ส่วนการสร้างเรือรบขนาดใหญ่ต้องใช้เวลาอย่างต่ำสิบกว่าปี หรือแม้กระทั่งยี่สิบปี — นั่นคืออนุสาวรีย์ที่นักวิจัยนับไม่ถ้วนของชาติ หลายชั่วอายุคน ที่ค่อย ๆ สะสมความรู้ทับถมกันมา
แต่เซี่ยหลีทุกครั้งที่ลงมือวิจัย ความคืบหน้าของการทดลองเร็วผิดปกติ โครงการที่ยาวนานที่สุดก็ไม่กี่เดือน ที่สั้นที่สุดใช้เวลาเพียงไม่กี่วัน
อัตราการผลิตงานที่หนักหน่วงเช่นนี้ ทำให้เมื่อเธอต้องเจอกับความยากลำบากจริง ๆ ของนักวิจัยธรรมดา — หรือจะพูดให้ถูก ในสายตาของนักวิจัยทั่วไป สิ่งที่เธอกำลังเผชิญตอนนี้แทบไม่ถือเป็นความยากลำบากเลย — สำหรับเธอกลับรู้สึกเหมือนถูกถ่วงเวลา จนแทบทรุดหนัก
คนในห้องแลกสายตากัน ต่างมองเห็นความหมายในดวงตาของกันและกัน
สำหรับพวกเขา ความสามารถของเซี่ยหลีอยู่เหนือกว่าพวกเขาจริง ๆ และความจริงที่ว่า "ผู้ที่ชำนาญย่อมนำหน้า" นั้น พวกเขาก็ไม่มีทางขัดขืน
แต่คนหนุ่มสาวก็ยังมีอารมณ์ฉุนเฉียวเป็นธรรมชาติ ในช่วงหลายสิบปีข้างหน้าที่ต้องไล่ตามความจริงในแวดวงวิจัยอยู่ไม่หยุด อารมณ์ร้อนรนแบบนี้ก็ควรได้รับการฝึกฝนให้เบาบางลงบ้าง เพื่อให้ใจนิ่งขึ้น และมีความอดทนมากขึ้น
คิดแล้ว ซือชิวอวี่ก็ลุกขึ้นยืน ทอดสายตามองไปที่เซี่ยหลี เสียงอ่อนโยนปลอบประโลมว่า "ฮั่นเซี่ยเดินหน้าทางการวิจัยได้เร็วเกินคาดเพราะเธอ ไกลกว่าที่พวกเราคาดไว้มากนัก"