บรรยากาศในห้องก็เช่นเดิม
จิตวิญญาณการวิจัยของคนรุ่นเก๋าทำให้พวกเขาทั้งจิตใจและร่างกายมั่นคงสุดๆ แข็งแกร่งไม่สั่นคลอน
แม้ต้องนั่งทำงานในห้องทำการทั้งวันก็ไม่มีแม้แต่คำบ่นสักคำ
ซึ่งเซี่ยหลีถึงขั้นที่เอื้อมไม่ถึงโดยสิ้นเชิง
ภายในห้องทำการ ซือชิวอวี่กับคนอื่น ๆ ยังคงก้มหน้าทำงานหนัก ความตั้งใจจดจ่อทำให้ไม่มีใครสังเกตเห็นคนมายืนอยู่ที่ประตูเลย
เมื่อเซี่ยหลีเดินเข้าไป คนในห้องถึงได้มองเห็นเธอ
"มาแล้วหรือ?" หลิวเช่าอิงถามเซี่ยหลี
เซี่ยหลีพยักหน้า แล้วโบกมือห้ามคนที่กำลังจะลุกขึ้น "พวกคุณทำงานต่อไปเลย ฉันแค่อยากดูความคืบหน้าล่าสุดของห้องทดลองเรา"
นักวิจัยจำนวนมากเมื่อสายความคิดถูกขัดจังหวะแล้วมักต่อกันยาก เซี่ยหลีรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องให้ทุกคนละจากความคิดที่หาได้ยากเพียงเพราะตัวเองมาเยือน
คนทั้งหลายพยักหน้ารับคำ นอกจากลาวฟางที่พยักหน้าเบา ๆ ให้เซี่ยหลีแล้วบอกว่า "คุณดูไปก่อนก็ได้ ไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามพวกเรา" แล้วก้มหน้าลงทำงานต่อ ที่เหลือก็ไม่ลังเลเลยทิ้งตัวกลับเข้าสู่งานของตัวเองทันที
พี่หัวตั้งเห็นดังนั้นจึงรีบวิ่งไปที่ตู้เหล็กด้านข้างทันที ดึงประตูเปิดออก เอาเอกสารหนึ่งแผ่นออกมาจากข้างใน แล้วก้าวยาว ๆ เดินไปหาเซี่ยหลี ยื่นให้อย่างเกรงใจ "นี่คือแบบที่แต่ละห้องวิจัยในสถาบันวิจัยเราส่งขึ้นมาตลอดช่วงที่คุณไม่อยู่