ซ่งชิงเหอกอดอกพิงพนักเก้าอี้ มองเพื่อนสนิทที่ขมวดคิ้วตำหนิตนเองอย่างเย็นชา ในใจหัวเราะเยาะไม่หยุด
สมน้ำหน้า! ไอ้หมอนี่หาคนเจอแล้ว ยังมาทำเป็นแสร้งใส่เขาอีก ควรจะอยู่เป็นโสดไปตลอดชีวิต!
กำลังจะเอ่ยคำประชดออกไป ก็พอระลึกได้ว่าตอนอยู่บนรถ ลู่ติ้งหยวนสีหน้าเอ็นดูแต่จนใจ พูดกับพวกเขาเรื่องหัวโจกตัวแสบที่คอยหาเรื่องเขาตลอด จู่ๆ ซ่งชิงเหอก็นึกอะไรขึ้นมาได้ ร่างกายที่เหมือนคนไข้หนักพลันผุดลุกขึ้นนั่ง
สูดหายใจลึก เขยิบเข้าไปใกล้ลู่ติ้งหยวนอย่างไม่กล้าเชื่อ เสียงที่ดังออกมาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ "เหล่าลู่ คนหัวดื้อใต้บัญชานายเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง!?"
ลู่ติ้งหยวน: ...
ลู่ติ้งหยวนไม่อยากตอบคำถามนี้เลยแม้แต่น้อย ความคิดของตัวเองยังไม่ปะติดปะต่อเลย
สีหน้าเย็นชา ตอบอย่างเด็ดขาด "เป็นเธอไม่ได้"
ซ่งชิงเหอ: ...
หึ! ถ้าลู่ติ้งหยวนไม่ชอบคนหัวดื้อใต้บังคับบัญชาเขาจริงๆ ล่ะก็ ให้ชื่อซ่งชิงเหอทั้งสามตัวของเขากลับด้านเลย!
ไม่แปลกที่อีกฝ่ายจะทำตัวเหลวไหลสุดขีด เขากลับไม่ใช้มาตรการเด็ดขาดซะอย่างนั้น ยังตามไปเก็บกวาดเรื่องวุ่นๆ ให้ถึงก้นบึ้งอีก!
ตอนแรกเขาคิดว่าลู่ติ้งหยวนเปลี่ยนนิสัยไป หรือไม่ก็เครียดจัด เลยทำอะไรแปลกๆ
แต่ดูจากตอนนี้ ที่ทนได้ขนาดนั้น เห็นได้ชัดว่าแอบหมายปองเด็กสาวคนนั้นอยู่!
เจตนาชั่วร้าย เหี้ยมโหดแบบไม่รู้ตัว!
ซ่งชิงเหอยกมุมปากยิ้มไม่ถึงตา ประชดประชัน "จำคำพูดนี้ไว้ได้เลย ถ้าวันไหนนายรู้ตัวว่าชอบเธอจริงๆ แล้วตามจีบเธอได้สำเร็จ อย่าลืมพาเธอมาหาพวกพี่ๆ ให้ดูหน่อยล่ะ