“ปัง!”
เสียงประทัดระเบิดดังขึ้น ทำให้อ่างที่มู่เค่อจิ้นเพิ่งวางลงบนพื้นซึ่งเต็มไปด้วยน้ำและผัก กระเด้งลอยขึ้นมาครึ่งหนึ่ง
แม้จะหลบได้ทัน แต่มู่เค่อจิ้นก็ยังโดนน้ำกระเซ็นใส่ตัวเลอะเทอะ
เขาหน้าเสียหันไปมองเซี่ยหลี พลางตะโกนด้วยความโมโห “เซี่ยหลี! แกบ้าหรือไง!?”
ชามเคลือบด้านของเขาดำคล้ำไปด้วยเขม่าประทัด รู้ไหมว่าของแบบนี้มันแพงแค่ไหน!?
เซี่ยหลีเหลือบตามองเขาอย่างเฉยเมย น้ำเสียงประชดประชัน “พบฉันแล้วจะโชคร้าย ฉันก็แค่ทำให้ความปรารถนาของนายเป็นจริงไงล่ะ?”
มู่เค่อจิ้น: ...
ผู้ชาย: ...หูดีขนาดนี้เลยเหรอ? อยู่ไกลขนาดนั้นยังได้ยินอีก!
มู่เค่อจิ้นพูดไม่ออกชั่วขณะ แต่ในฐานะผู้ชาย จะยอมอ่อนข้อให้ไม่ได้เด็ดขาด เขาหยิบอ่างของตัวเองขึ้นมาอย่างอาลัยอาวรณ์ แล้วหันไปตวาดใส่เซี่ยหลีด้วยความเดือดดาล “แกเป็นเต่าอยู่ในสระพรขอพรหรือไง? ฉันขออะไร แกก็ทำให้เป็นจริงงั้นสิ!”
เรื่องการทะเลาะวิวาท เซี่ยหลีไม่เคยยอมแพ้ใคร โดยเฉพาะกับไก่ตัวน้อยที่แพ้เธอมาแทบทุกครั้ง
เธอจงใจเบ้ปากยิ้มเยาะ พูดเยาะเย้ย “จะเป็นไปได้ยังไง?