ในห้องรับแขก เซี่ยหลีกับลู่ติ้งหยวนนั่งเคียงไหล่กันอยู่ข้างโต๊ะ ลู่ติ้งหยวนไม่ได้รบกวนเซี่ยหลีที่กำลังดื่มเบียร์ขวดที่ซื้อมา พร้อมกับบ่นว่าอร่อยดีแต่รสชาติประหลาดๆ เขาเอ่ยปากขึ้นว่า "เรื่องที่เธอบอกว่าจะหานายทหารรักษาความปลอดภัย ฉันรายงานไปข้างบนแล้ว
ข้างบนตอบตกลงแล้ว ว่าจะให้เลือกทหารฝีมือดีจากทั่วทุกพื้นที่ที่มีประวัติสะอาด ให้พวกเขาสมัครด้วยความสมัครใจ ฉันก็บอกพวกเขาไปแล้วว่า คนที่มีความสามารถพิเศษได้รับการพิจารณาเป็นลำดับแรก
การสมัครและการคัดเลือกมีขอบเขตกว้างมาก คิดว่าจะจัดหาคนให้ครบได้ คงต้องใช้เวลาอย่างน้อยประมาณหนึ่งเดือน เธออยากได้คนที่มีความสามารถพิเศษแบบไหน?"
เซี่ยหลียกมือขึ้น ลูบคางด้วยนิ้วชี้ ท่าทางครุ่นคิด ตอบกลับอย่างไม่เกรงใจใคร
"ฉันอยากได้คนที่เล่นกับฉันได้"
เส้นเลือดที่ขมับเต้นตุบๆ ของลู่ติ้งหยวน: ...ก่อนหน้านี้คนที่เธอเลือกว่าเล่นกับเธอไม่ได้ ตอนนี้ก็เล่นเป็นแบบนี้ไปแล้ว ถ้าเธอยังจะเลือกคนที่เล่นกับเธอได้อีก จะกลายเป็นหายนะขนาดไหน?!
ผู้หญิงคนนี้ไม่คิดจะขึ้นสวรรค์หรือไง!!!
เซี่ยหลีพอเห็นสายตาของลู่ติ้งหยวน ก็รู้ทันทีว่าลู่ติ้งหยวนกำลังคิดอะไรอยู่ในหัว เธอวางแก้วแก้วลงบนโต๊ะ ยื่นตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย เข้าใกล้ลู่ติ้งหยวน ฉีกมุมปาก ยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ดูเป็นมิตรสุดๆ
ลู่ติ้งหยวน: ...
เสียงของเซี่ยหลีเวลาพูดมีจังหวะขึ้นลง เปิดปากก็หลอกคนเลย "จริงๆ เรื่องบางอย่างมันต้องดูว่าคิดยังไง
ฉันอยู่บ้านเล่นกับพวกนายทหารรักษาความปลอดภัยของฉัน นี่เรียกว่าผลิตเองใช้เอง จะไม่ถูกโจมตีเลย ก็ดีกว่าฉันออกไปข้างนอกแล้วเจอเรื่องวุ่นวายทั้งนอกทั้งในไม่ใช่เหรอ?
เธอบอกว่าหาคนที่เล่นเกมเก่งๆ มาสักสองสามคน ฉันก็จะได้เล่นเกมกับพวกเขาที่บ้านทุกวัน แล้วฉันจะได้ออกไปเจอเรื่องบังเอิญทุกวันไหมล่ะ?