เซี่ยหลีผิดหวังไม่น้อยที่แถวมหาวิทยาลัยหลวงไม่ได้คึกคักอย่างที่คิด ไม่มีตลาดกลางคืนที่เดินเล่นกินไปเรื่อยๆ ได้ทั้งคืน
แต่ด้วยคติที่ว่า "มาถึงแล้วก็มาแล้ว" เซี่ยหลีกับลู่ติ้งหยวนก็พาน้องนากทะเลตัวน้อยไปกินข้าวที่โรงอาหารฉางเจิงแถวนั้น แถมยังทำตามแผนที่ลู่ติ้งหยวนเตรียมไว้ล่วงหน้า พากันขับรถไปซื้อเบียร์สดแถวหวงจวงมาหน่อย
จะว่าชีวิตยามค่ำคืนน่าเบื่อก็เกินไปหน่อย จะบอกว่าสนุกก็ไม่ได้เลย
เซี่ยหลีอดคิดถึงช่วงก่อนวันสิ้นโลกไม่ได้อีกครั้ง สมัยนั้นมีอินเทอร์เน็ตใช้ทุกวัน สั่งเดลิเวอรี่ก็ได้ ดึกๆ ดื่นๆ ก็ยังมีคนส่ง
กลับมาถึงบ้าน น้องนากทะเลตัวน้อยนั่งอยู่ในอ้อมกอดของพ่อ มองน้ำเหลืองๆ ในแก้วกระจกของแม่ที่เต็มไปด้วยฟองฟู่ๆ มีกลิ่นมอลต์หอมหวานจางๆ ตาเป็นประกายน้ำลายไหลลงคอแทบไม่ทันกลืน