เซี่ยหลีพูดจิกกัดพ่อลูกตระกูลลู่ติ้งหยวนจนพอใจแล้ว รู้สึกโล่งอกขึ้นมาไม่น้อย
ก่อนเข้านอนตอนกลางคืน ลู่ติ้งหยวนอุ้มนากน้อยกับนกหนึ่งตัว กับลิงอีกหลายตัวไปอบรมเรื่องหลักคุณธรรมจริยธรรม ยิ่งทำให้เซี่ยหลีอารมณ์ดีเข้าไปอีก
จนกระทั่งก่อนถึงเวลาเข้านอน ตอนที่เซี่ยหลีกับลู่ติ้งหยวนทั้งสองคนอยู่ในห้องของตัวเอง นั่งพิงหัวเตียงอ่านหนังสือ พลางคุยกันเล่น บรรยากาศถึงจะเริ่มดูเคร่งเครียดขึ้นเล็กน้อย
ใกล้ถึงเวลาเข้านอนแล้ว สามีภรรยาเปิดแต่เพียงโคมไฟหัวเตียงเท่านั้น ไม่ได้เปิดไฟใหญ่ในห้อง
แสงไฟสีเหลืองนวลไม่จ้านเท่าไหร่ แต่ก็ไม่สว่างเท่ากลางวัน ทำให้สิ่งของในห้องดูมืดทึบไปบ้าง
เซี่ยหลีวางการ์ตูนในมือคว่ำลงบนตัก ขมวดคิ้วเล็กน้อย หันไปทางลู่ติ้งหยวน
“นายว่าไหม ว่าช่วงนี้คุณพ่อดูไม่ค่อยปกติ?”
ลู่ติ้งหยวนละสายตาจากหนังสือที่ปกเขียนว่า《จะเลี้ยงดูเด็กให้ดีอย่างไร》หันไปมองเซี่ยหลี นึกย้อนถึงความผิดปกติมากมายที่เคยเห็นมาก่อนหน้านี้ คิ้วของเขาก็เริ่มขมวดเล็กน้อย