ตอนนี้เฉินเจินเจินโดนแฟนคลับหักหลัง เห็นหน้าลู่ติ้งหยวนปุ๊บก็ขยะแขยงขึ้นมาสองข้าง อยากจะเอาคำพูดไล่ตีกลับให้เข้าซะใหญ่ ใครให้ตอนแรกไม่ช่วยเธอล่ะ
แต่ถึงเธอจะเกลียดลู่ติ้งหยวนแค่ไหน ก็ยังรู้สึกว่าลู่ติ้งหยวนไม่มีทางลงมือทำเรื่องแบบนี้ — แค่ลูกชายไม่เรียก "พ่อ" ก็เล่นงานลูกจนเข้าตาย
เธอไอเบา ๆ แก้เก้อ แล้ววางน้องนีนี่ที่ง่วงจนตาปิดๆ เปิดๆ ในอ้อมแขนลงบนเตียงข้าง ๆ ให้ตัวน้อยหลับเอง
แล้วยื่นมารับน้อยแมวน้ำมา ใช้มือลูบหลังศีรษะของเด็กน้อยเบา ๆ ปลอบประโลมลูก และพยายามจะดึงความคิดสุดเหลือเชื่อของเด็กกลับเข้าที่เดิม ให้รู้ความจริงที่แท้
"นากน้อย แม้ป้าเจินเจินก็ว่าพ่อเธอไม่น่าไว้วางใจ แต่ป้าก็ไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะแก้แค้นเธอจนถึงกับส่งเธอไปสถานรับเลี้ยงเด็ก
ยิ่งไปกว่านั้น แม้เขาจะอยากทำแบบนั้นจริง แม่เธอก็ไม่ยอมให้สิ!
สถานรับเลี้ยงเด็กเป็นที่ที่เด็กทุกคนต้องไปก่อนเข้าโรงเรียน ไม่ใช่ว่าปู่ย่าตายายทุกครอบครัวจะมีเวลา พ่อแม่ก็ทำงานกัน จะมีเวลาดูลูกทุกวันไหม?"
น้อยแมวน้ำเม้มหน้าอ้วนกลมแน่น มองเฉินเจินเจิน แววตาสาดผ่านความคิดหนึ่งจังหวะ แล้วก็สรุปได้อย่างรวดเร็ว: "งั้นสถานรับเลี้ยงเด็กก็คือที่ที่ส่งเด็กที่บ้านไม่ต้องการไปใช่ไหม"
เฉินเจินเจิน: ...
กัวอ้ายเฉียง: ...
คำพูดของน้อยแมวน้ำทำให้เฉินเจินเจินตันจนรู้ไม่ถูกว่าควรตอบอะไรดี
จะว่าไม่ใช่ ก็จริงอยู่ที่คนส่งลูกไปสถานรับเลี้ยงเด็กก็เพราะพ่อแม่ไม่มีเวลาดูแลลูกจริง ๆ
แต่จะว่าใช่ พ่อแม่ก็ไม่ได้บอกว่าไม่เอาลูก ใจยังรักลูกเหมือนเดิม เพียงแต่จำใจต้องส่งลูกไป ไม่อย่างนั้นถ้าไม่ทำงานหาเงิน ลูกจะกินอะไร?