หวังเสี่ยวฮุยยังไม่ทันได้ดีใจที่ลูกของตัวเองดูเหมือนจะถูกช่วยออกมาได้ทันเวลา ก็ได้ยินคำพูดไร้แก่นสารของคู่สามีภรรยาชื่อหลี่ซือทั้งสอง สมองก็มึนตึ้งขึ้นมาทันที
เอาคำแต่ละคำแยกกันออกมา เขารู้จักทุกคำ แต่พอรวมกันเข้าด้วยกันแบบนี้ เขาแทบไม่มีทางสรุปความจริงของเรื่องที่เกิดขึ้นได้จากบทสนทนาของทั้งสองเลย
ก็เพราะบทสนทนาของสองคนนี้ฟังดูไม่เหมือนเรื่องจริงเลยสักนิด
หวังเสี่ยวฮุยไม่สนใจอย่างอื่น โก่งมือทั้งสองข้างจับขอบกระตะ พรวดตัวกระโดดลงจากกระตะตามไปด้วย
ในอุโมงค์ใต้กระตะ
ชาหลีกับลู่ติ้งหยวนเดินมาถึงทางเข้าใกล้ ๆ กับกระตะ ตอนนี้เห็นแสงที่ส่องลงมาจากบนกระตะบนพื้นแล้ว
เธอเพิ่งจะเตรียมจะตะโกนขึ้นไปขอให้หวังเสี่ยวฮุยยื่นมือมาดึงเธอขึ้น ก็เห็นช่องที่ส่องแสงบนกระตะมืดลงทันที
"โปล๊ะ!" เสียงหนักอึ้งดังขึ้น วัตถุหนักชิ้นหนึ่งตกลงมาจากด้านบน
เซี่ยหลี: !!!
ประสบการณ์ที่ชาหลีถูกซอมบี้ "เหวี่ยงเข้าศีรษะ" นั้นมหาศาลเกินไป เธอสะดุ้งสังหรณ์ใจ รี่มือดึงลู่ติ้งหยวนถอยหลังหนึ่งก้าวอย่างรวดเร็ว
พอเห็นชัดแล้วว่าอะไรตกลงมา เสียงตกใจก็หลุดออกจากปาก:
"โว้ย!
หวังเสี่ยวฮุย คุณจะทำให้ใครตกใจจนหัวใจวายแน่ะ!? ทำไมยังกลิ้งลงมาจากด้านบนอีกล่ะ?"
หวังเสี่ยวฮุย: …
สายตาหวังเสี่ยวฮุยกวาดมาเห็นเด็กที่นอนนิ่งอยู่ในอ้อมแขนของลู่ติ้งหยวน แล้วก็เห็นสีหน้าของคู่สามีภรรยาชาหลีผ่อนคลาย ไม่เหมือนจะมีข่าวร้ายอะไร ถุงลมที่คอยระวังตัวอยู่ตลอดก็คลายลงจนหมด