ช่วงนั้นพ่อและแม่ฝั่งลู่กำลังยุ่งรับรองแขกผู้มาเยือน ดูท่าจะไม่ค่อยมีเวลาให้เซียะหลีกับลู่ติ้งหยวนมากนัก
เซียะหลีและลู่ติ้งหยวนทักทายพ่อแม่ของเขาเพียงสั้น ๆ ทั้งสองคนก็บอกให้คู่สามีภรรยาไปดูคุณปู่ก่อน
แต่เซียะหลีไม่คิดเลยว่าจะเจอแม่ตัวเองในลานบ้าน
หลีซิ่วลี่กำลังช่วยแม่ฝั่งลู่กับลู่เอ้อเชิ่นที่ร้องไห้จนตาบวมเป่งเท่าลูกวอลนัท และเสียงแหบจนพูดยาก ออกไปต้อนรับผู้มาแสดงความอาลัยอยู่ในลานบ้าน
เซียะหลีถามด้วยความงุนงง "แม่มาอยู่นี่ได้ยังไง"
หลีซิ่วลี่ไม่แปลกใจเลยที่เห็นลูกสาว เห็นได้ชัดว่ารู้มานานแล้วว่าลูกสาวจะกลับมาช่วงนี้ กวาดตามองลูกสาว ลูกเขย และหลานชายรอบหนึ่ง ยืนยันว่าทั้งสามคนไม่มีใครบาดเจ็บ จึงโล่งอกขึ้นมา "คุณปู่จากไปแล้ว ฝั่งลูกเขยคงมีคนมาไว้อาลัยเยอะแยะ ฉันกลัวว่าพวกเขาจะไม่ไหว ก็เลยมาช่วย
เซี่ยวเป่าขับรถพาญาติไปส่งที่บ้านพักแขกแล้ว ส่วนพ่อไม่ว่างเดินทางไปไหน ไม่อย่างนั้นพ่อก็มาด้วยแล้ว"