ทางเลือกแรกย่อมเป็นผลลัพธ์ที่พวกเขาปรารถนามากที่สุด
แต่สถานการณ์ตอนนี้ดูเหมือนว่า การรีบกลับไปรายงานข่าว โอกาสที่จะได้ไปกองทัพที่ห้าก็คงไม่มากนัก
ลู่ติ้งหยวนหลุบตาลง หยิบกิ่งไม้เล็กๆ ขึ้นมาเขี่ยกองไฟบนพื้น
น้ำเสียงเป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง: "ตอนนี้รถของพวกเราถูกทิ้งไว้แถวเมืองฉง ถ้าเดินเท้ากลับกองพลที่สามบางทีอาจต้องใช้เวลาสามถึงสี่วัน
ไม่สู้พวกเราตรงไปกองทัพที่ 5 เลย ใช้เวลาแค่ครึ่งวันเท่านั้น
พอไปถึงแล้วเราค่อยโทรศัพท์กลับไปรายงานข่าวที่กองพลที่สาม ความเร็วยังไงก็เร็วกว่าการที่เรากลับไประบายอากาศส่งข่าวที่กองพลที่สามเองหลายเท่า"
ชายที่เมื่อครู่ยังหาเรื่องลู่ติ้งหยวนอยู่พอได้ยินดังนั้นก็เอ่ยแย้งด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยถากถางขึ้นมาทันที: "ตัวประกันสำคัญที่พวกเราคุมส่งอยู่ถูกลอบสังหารไปแล้ว นายจะให้พวกเราไปกองทัพที่ 5 ได้ยังไง? จะเอาหน้าของกองพลที่สามไปทิ้งที่กองทัพที่ 5 รึไง!?"
สายตาอันเยียบเย็นของลู่ติ้งหยวนกวาดไปทางเขา เพียงแค่ถามประโยคเดียวเท่านั้น
"หน้ากับการพลาดพลั้งในภารกิจ อะไรสำคัญกว่ากัน?"