เซี่ยหลีถามอย่างจริงใจ “เฒ่าผู้นั้นตำแหน่งใหญ่โตใช่ไหมนะ
ฉันช่วยชีวิตคนคนนี้กลับมาแล้ว พอกลับไปต้องมีคุณูปการชั้นหนึ่งให้ฉันสิน่า?”
ถือเป็นความปรีดิ์ที่ไม่ได้ตั้งใจเลยทีเดียว ต้องรู้ไว้ว่าคุณูปการทางทหารของเธอทั้งสองฝ่ายนั้นนำมาบวกรวมกันได้!
บอดี้การ์ดทั้งสอง: ……
จ้าวเฉียง: !!!! ว่าไปก็ว่าไป ถึงจะคิดแบบนี้ดูจะไม่เหมาะเท่าไร แต่คำพูดของหัวหน้าหมวดก็มีเหตุผลจริงนี่!
บอดี้การ์ดทั้งสองรู้สึกสุดหูสุดตากับความคิดของเซี่ยหลีที่บิดโค้งไปเจ็ดแปดทาง แต่กลับไม่เลี้ยวเข้าเส้นทางของคนธรรมดาสักที
บอดี้การ์ดแซ่หยางมองเซี่ยหลีกับจ้าวเฉียงที่ดูดีใจกันทั้งคู่ ก็อดที่จะเอ่ยเตือนไม่ได้
“สงครามที่พวกเราเข้าร่วมช่วงนี้ พอกลับไปต้องได้รับการยกย่องชมเชยกันทั้งหมดแหละ”
ถ้าหากการที่พวกเขาทำพิธีไสยศาสตร์กันใหญ่โตแบบนี้ จะได้รับการยอมรับจากองค์กรด้วยก็เหอะ
เซี่ยหลีโบกมืออย่างไม่ใยดี สติแน่นมั่นเหมือนคนรู้แจ้งเรื่องโลก
“คนอเมริกันที่พวกเรากำลังรบอยู่ตอนนี้ ล้วนแต่งตัวมาในฐานะเทพธิดาของเวียดนามทั้งนั้น
บ้านเมืองตอนนี้กำลังอลหม่าน ยังเข้มงวดปราบปรามไสยศาสตร์ความเชื่อโง่เขลาอยู่ด้วย ถ้าพวกเราเอาเรื่องที่พวกเราทำไปเล่าให้คนอื่นฟัง ไม่แน่อาจจะไม่ได้อะไรดีๆ กลับยังต้องมีเรื่องอื้อฉาวติดตัว ไม่จำเป็นเลย
คุณูปการนี้จะให้หรือไม่ให้ก็ไม่เป็นไร เป้าหมายของฉันคือการหาตัวลู่ติ้งหยวนให้เจอ ถ้าคุณูปการสงครามนี้ถูกบันทึกให้ ก็ถือว่าเป็นของที่พวกเราได้มาโดยบังเอิญ ตราบใดที่บรรลุเป้าหมายของฉันได้ แม้ไม่ให้ก็ไม่ต้องเสียดายอะไร