เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชายชราขมวดคิ้วมุ่น บรรยากาศรอบตัวเขาทวีความเคร่งเครียดขึ้นทันที สายตาจริงจังจ้องมองเซี่ยหลีไม่วางตา ใบหน้าบูดบึ้ง แต่ยังอดทนเอ่ยอย่างหนักแน่น "เฮ้ย เธอนี่เป็นสหายหญิงแท้ๆ ทำไมถึงไม่ฟังคำแนะนำแบบนี้ล่ะ?
ท่านผู้นำใหญ่ปกครองทั่วทั้งประเทศ ก็ไม่ได้ปกครองด้วยตนเอง หากแต่สั่งให้ขุนนางใต้บังคับบัญชาไปปกครองในแต่ละมณฑลและเมือง ไม่อย่างนั้นคนคนเดียวจะดูแลทั่วไหวหรือ? ราชามังกรก็เช่นกัน ตัวเขาเองดูแลพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลไม่ไหว ก็ต้องแบ่งให้เทพองค์อื่นๆ ปกครองเป็นธรรมดา"
เซี่ยหลี: ...ฟังดูมีเหตุผลทีเดียว เธอกลับโต้เถียงไม่ขึ้นเลย
ชายชราชำเลืองมองไปรอบๆ ราวกับต้องการยืนยันว่าคนรอบข้างนอกจากคณะของเซี่ยหลีแล้ว ล้วนเป็นคนในโรงงานของตนเอง จากนั้นจึงลดเสียงลงกระซิบ "เธอยังอย่าเพิ่งไม่เชื่อผีเชื่อสางเลย ฉันบอกเธอนะ ฉันได้ยินข่าวลือว่า เหมืองหงเฟิงที่อยู่ข้างๆ นั้นระเบิดขึ้น ก็เพราะลูกสาวของคนงานเหมืองคนหนึ่งฝ่าฝืนกฎระเบียบลงไปในเหมืองตอนบ่ายวันนั้นต่างหาก จึงก่อให้เกิดภัยพิบัติใหญ่โตขนาดนี้
ฉันทำเพื่อเธอดีทั้งนั้นนะ!
เธอคงไม่อยากให้เหมืองของตัวเองเจอเรื่องแบบนี้หรอกใช่ไหม?"
เรื่องมีคนตาย พวกนายเหมืองเหล่านี้อาจไม่เกรงกลัว เพราะการตายของคนหนึ่งคนสำหรับพวกเขาแล้วไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร แต่ถ้าเหมืองระเบิดขึ้นมา พวกเขาก็จะหมดรายได้ แล้วถึงจะกลัวใช่ไหม?
เซี่ยหลี: ...ข่าวลือเล็กขนาดนั้นเลยหรือ? และยังบังเอิญขนาดนี้ด้วย?
คณะที่ตามเซี่ยหลีมา: ...อ๊ะ ฟังดูเหมือนมีเหตุผลจริงๆ ด้วย นึกไม่ถึงว่าจะบังเอิญขนาดนี้จริงๆ
เซี่ยหลีมองชายชราอย่างจนปัญญาเล็กน้อย "ท่านปู่ต้องเชื่อวิทยาศาสตร์ เรื่องความเชื่อผีสางเทวดาเหล่านั้นอย่าไปยุ่งเลย"