ทุกคนในรถต่างหัวใจแทบจะหลุดลอยไปกับการถูกไล่ล่า
นอกจากเซี่ยหลีที่เป็นคนขับแล้ว อีกสามคนที่เหลือต่างวางปืนพาดบนตัวรถ และต่อกรกับทหารหมี่ที่ไล่ตามมาไม่ยอมเลิกรา
กระจกท้ายรถถูกกระสุนยิงจนแตกกระจายเป็นชิ้น ๆ มานานแล้ว ซึ่งกลับสะดวกให้บอดี้การ์ดนามสกุลนาและพวกอีกไม่กี่คนตั้งปืนยิง
เสียงปืน "ปัง ปัง ปัง!" ดังกึกก้องไม่หยุดหย่อน ทั้งสองฝ่ายยิงกระสุนออกไปราวกับไม่ต้องใช้เงินซื้อ
จ้าวเฉียงยิงกระสุนหมดไปอีกแม็ก เขาลูบไปที่ถุงกระสุนของตัวเอง แล้วหน้านิ่วคิ้วขมวดบอกเซี่ยหลีว่า "หัวหน้าหมวด กระสุนของพวกเราเหลือไม่มากแล้ว!"
เซี่ยหลีบังคับรถเลี้ยวหลบแบบงูเลื้อย พร้อมกับจ้องมองทางด้านหน้าแล้วขับต่อไป
แล้วก็ปลอบใจด้วยความใจดีอย่างยิ่งว่า "ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร อีกไม่นานก็เอาตัวรอดจากพวกมันได้แล้ว"
