ลู่ติ้งหยวนต่อสู้อย่างหมดเรี่ยวแรงอยู่หนึ่งนาที สุดท้ายก็ทำหน้าเฉยเมยแหงนหน้ามองฟ้า ปล่อยให้มู่เค่อจิ้นจับเข็มขัดกับเสื้อผ้าของเขาจัดการไปตามใจ
ถ้าแผนนี้ไม่สำเร็จ เขาจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด
มู่เค่อจิ้นจัดเครื่องแต่งกายให้ลู่ติ้งหยวนอยู่พักหนึ่ง ถึงจะดูเหมือนไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร แต่เข็มขัดก็ถูกคาดให้กระชับขึ้นอีกหน่อย รอยยับของเสื้อผ้าก็มีชั้นเชิงมากขึ้น ทำให้บุคลิกโดยรวมของเขาพลิกเปลี่ยนไปในทันที
ยิ่งเผยให้เห็นบ่าในกว้าง เอวคอด ขายาว และสะโพกที่ชงัดเป็นพิเศษ
ถ้าแต่ก่อนเขาเป็นชายเหล็กห้ามใจที่เคร่งครัดจนเกินเหตุ ตอนนี้ก็กลายเป็นชายเหล็กห้ามใจที่แฝงเสน่ห์ยั่วเย้าไว้ในเครื่องแบบ
มู่เค่อจิ้นกวาดตามองผลงานของตัวเองขึ้นลงหนึ่งรอบ แล้วพยักหน้าอย่างเคร่งเครียด
"หนุ่มน้อยแต่งตัวนิดหน่อยก็ดูสดใสขึ้นเยอะ!"
"หน้าตาดีแบบนี้ก็ต้องให้เธอได้เห็นสิ!"
"เก็บซ่อนไว้แบบนั้นใครจะรู้ว่ามีของดีขนาดนี้?"
พูดจบก็จะยื่นมือไปตบกล้ามเนื้อหน้าอกของลู่ติ้งหยวน แต่ถูกลู่ติ้งหยวนตบมือออกไปหนึ่งที
ลู่ติ้งหยวนหน้าตายเตือนมู่เค่อจิ้นว่า "พูดก็พูด อย่ามือไวไปทั่ว!"
มู่เค่อจิ้น: ... "เฮ้อ"
เขามองลู่ติ้งหยวนด้วยสายตาสลับซับซ้อน "กลิ่นนี้แหละ ปฏิเสธแต่ก็เหมือนเชิญชวน"
ลู่ติ้งหยวน: ... ไม่อยากพูดอะไรเลยสักคำ
ลู่ติ้งหยวนสงสัยอย่างสุดซึ้งว่า ไอ้หมอนี่ถ้าไม่ได้เข้ากรมทหาร และตอนนี้ประเทศก็ไม่ให้มีซ่องละก็ ไอ้หมอนี่น่าจะเป็นวัตถุดิบชั้นดีในการเป็นแม่เล้าแน่นอน