เธอรื้อแกะไปพลาง อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย น่ากินไปหมดทุกอย่าง
พอรื้อถึงกล่องที่ยี่สิบ ก็เจอกล่องยาหนึ่งกล่อง ข้างในมีอุปกรณ์ปฐมพยาบาลเบื้องต้น ผ้าพันแผล ยาปฏิชีวนะฉุกเฉิน ยาลดไข้ และแอลกอฮอล์ฆ่าเชื้อ มีประโยชน์มาก
ลู่หลิงวางกล่องยาแยกไว้ตรงที่เด่นที่สุดในมิติ
สุดท้ายลู่หลิงก็รื้อจนหมดแรง
รวมแล้วรื้อไปกว่าห้าสิบกล่อง นอกจากน้ำและอาหาร ยังรื้อเจอมือถือกับพาวเวอร์แบงค์ แถมยังมีถุงนอน ผ้าห่ม แผ่นรองกันน้ำ เทียนไข และของใช้สารพัดอีก
ยิ่งรื้ออาหารก็ยิ่งหิว ลู่หลิงอยากกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปร้อน ๆ สักถ้วยจริง ๆ
แต่ตอนนี้สถานการณ์ไม่เอื้ออำนวย ลู่หลิงเงี่ยหูฟังความเคลื่อนไหวข้างนอก พวกเขาคงยังอยู่ในห้องคนขับไม่ยอมออกมา
ลู่หลิงเปิดระบบระบายอากาศในห้องน้ำให้แรงสุด แล้วแอบเปิดกระป๋องลูกกวาดเงียบ ๆ
เธอดมดู ไม่มีกลิ่นอะไรเป็นพิเศษ
ลูกกวาดเข้าปาก ละลายหวานซ่าอยู่ระหว่างริมฝีปากกับฟัน
มีความสุขชะมัด!
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
ประตูถูกเคาะ
"เสร็จยัง ฉันก็จะเข้าห้องน้ำ" เสียงของมู่เซียว
"อย่าไปเร่งเธอ" ซือเริ่นเอ่ยป้องทันที
"หล่อนเข้าไปวางไข่ในนั้นรึไง"
"ฉันกับลู่หลิงเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ลูกหลานไม่ใช่พวกวางไข่"
"ฉันจะบ้าตาย..."
ดีที่ระบบระบายอากาศในห้องน้ำแรงมาก กลิ่นลูกกวาดกับข้าวของที่คลี่ออกมาตอนกางได้จางหายไปหมดแล้ว
ลู่หลิงเปิดประตู กลับได้กลิ่นที่ลอยมาจากข้างนอกแรงกว่า
กลิ่นหอมของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป